FAQ: Hoe krijg ik het ziekteverzuim naar beneden?

FAQ:
Mijn organisatie heeft een ziekteverzuim van meer dan 4%. 
Hoe krijg ik het verzuim naar beneden?

Als adviseur krijg ik vaak de vraag: “Hoe krijgen we ons verzuim structureel naar beneden?” Ik begin dan vaak met een uitleg wat verzuim eigenlijk is en waardoor het veroorzaakt wordt.

Mensen verzuimen voornamelijk wanneer ze teveel hebben gegeven. Door te verzuimen maken ze tijd om de balans tussen geven en nemen te herstellen. Het verzuim duidt dus op een verstoring in de balans tussen geven en nemen. De balans tussen geven en nemen is één van de wortels van een organisatiesysteem.

Wanneer we praten over een enkel verzuimgeval, ligt de oorzaak vaak bij de persoon zelf. Wellicht is een ongezonde leefstijl de oorzaak van het verzuim, of iets uit de familie- en gezinsdynamiek.
 Als manager of directeur zijn wij gewend om per geval te kijken naar verzuim. Hierdoor zien we het totale beeld vaak niet meer. En doordat we het totale beeld niet overzien, ligt het dan snel aan de persoon zelf. Een cirkelredenering.
Wij kunnen er toch niks aan doen dat hij een ongeluk heeft gehad?” of “Wij kunnen er toch niks aan doen dat die man een herseninfarct heeft gehad?” zijn de standaardreacties die wij krijgen.

Zodra we het individuele geval loslaten en uitzoomen om naar het geheel te kijken, zien we hele andere dingen. Dan zien we ineens dat het verzuim organisatiebreed boven de 4% is uitgekomen. Zodra het verzuim boven de 4% uitkomt, spreken we over een structureel verzuim. De oorzaak van het verzuim komt dan hoogst waarschijnlijk ergens anders vandaan. Dit geldt dus ook voor de mensen die een been breken of een ongeluk krijgen. Want hoe kan het dat de persoon een ongeluk heeft gehad? Niet goed opgelet in het verkeer? En hoe komt dat?

Wanneer het ziekteverzuim dus boven de 4% komt, is er sprake van een probleem in het fundament van de organisatie; de wortels van het organisatiesysteem. Mocht dat in jouw organisatie het geval zijn, stel jezelf dan eens de volgende vragen:

  • Heeft mijn organisatie een helder bestaansrecht? (In de regel is dit niet niet meer dan 2 zinnen lang)
  • Zo ja, is het bestaansrecht dan ook bij iedereen duidelijk? 
Snappen de mensen waaraan zij werken? En past dit ook bij hun eigen bestaansreden?
  • Wordt de ordening goed ingevuld? 
Welke wijze van sturing geven wij aan de medewerkers?
    Onderzoek toont aan dat sturing op de Angelsaksische wijze (ook wel Newtoniaans of directief genoemd) onbalans tot gevolg heeft. De manager vraagt (of eist?) steeds meer en controleert voortdurend. Van vertrouwen is geen sprake. De mensen zitten gevangen en angst regeert. Angst is stress en stress zorgt er uiteindelijk voor dat de energie stagneert en dat veroorzaakt uiteindelijk symptomen als bijvoorbeeld ziekte.
  • Waar concentreert zich het verzuim? Is het een specifieke afdeling of is het organisatiebreed?
  • Zijn de kaders helder waarbinnen de medewerkers moeten functioneren? Of is er veel onduidelijkheid en zwemmen ze?
  • Heeft iedereen een gevoel dat ze een goede bijdrage kunnen leveren aan het bestaansrecht?
  • Zijn er markante momenten geweest in de geschiedenis van het organisatiesysteem? Zijn de medewerkers, of de afdeling, daarbij betrokken geweest? Of hun voorgangers? Zijn ze wellicht trouw aan iets wat in het verleden is gebeurd? En wat nu mogelijk om erkenning vraagt in plaats van wegstoppen onder het vloerkleed?

Kortom, verzuim is dus niet zomaar even op te lossen met een een vitaliteitsplan of sturen op de eigen verantwoordelijkheid. Verzuim is een serieus symptoom dat de organisatie in onbalans is. Dat vraagt om nader onderzoek in de wortels van het organisatiesysteem. En als deze wortels weer in balans zijn, verdwijnt het hoge verzuim als sneeuw voor de zon.

Wil je meer informatie wat Onbezorgd Ondernemen kan doen voor jouw organisatie? Neem dan contact op via telefoonnummer (06) 51 31 10 19 of stuur een mail naar info@onb-ond.nl.

PS.
Er zijn ook andere soorten van verzuim die vaak wat minder zichtbaar zijn, maar die wel als functie hebben om de balans tussen geven en nemen te herstellen. Voorbeelden hiervan zijn ‘de kantjes er vanaf lopen’, een 9-5 mentaliteit, geen stap extra doen. Maar ook diefstal van de werkgever is een vorm om de balans tussen geven en nemen te herstellen. Als je alles bij elkaar optelt, is er veel verlies van productiviteit en geld in een organisatie. Het loont dus zeker om wat aan je verzuim te gaan doen!

Die vervelende negatieve gedachten over mijzelf, hoe kom ik hier vanaf?

Veel mensen hebben last van negatieve gedachten. Hoe kom je hier vanaf en hoe maak je vanb die negatieve gedachten positieve gedachten?

Wil je liever luisteren?
Luister dan de podcast van deze blog via SoundCloud.

Wat we gewend zijn om te doen.

Veel mensen hebben een negatief zelfbeeld. Misschien wel 99,9% van de mensen. 
Je kunt iets niet goed, je bent te dik of te dun, je weet te veel of te weinig, je eet teveel of te weinig, je bent niet aardig genoeg, je hebt twijfels of andere mensen jou wel aardig vinden, je sport te weinig, je zorgt niet goed voor jezelf, je cijfert je teveel weg om anderen te kunnen helpen, etcetera.

Al deze gedachten zorgen ervoor dat je niet erg positief over jezelf denkt. Als je maar één keer zo’n gedachte zou hebben, was dat niet erg. Maar we staan er mee op en gaan er mee naar bed. We zeggen – bewust of onbewust – tegen onszelf dat we niet goed genoeg zijn. En als we dat vaak genoeg tegen onszelf zeggen, gaan we het vanzelf geloven. We accepteren dat wat we zeggen, als waarheid over onszelf.

Wat levert jou dit op?

Ik kan je vertellen, je wordt hier niet vrolijker, energieker of succesvoller door. Wel het tegenovergestelde. Je stapt in de energie van negatieve emoties en trekt direct ook de bijbehorende dingen aan die passen bij jouw zelfbeeld. Kijk maar eens naar de video of luister mijn podcast over de werking van energie en wat we daarmee kunnen.

Al deze gedachten houd je vast. Je prent ze in je hoofd en doordat je ze zo vaak hebt gedacht, komen ze zomaar tevoorschijn zonder dat je daar moeite voor hoeft te doen. Je zit in een vicieuze cirkel omdat je ook nog eens bevestigd wordt in jouw gedachten door datgene wat je ‘overkomt’. En die gedachten worden dus telkens sterker en sterker.

Je kunt dit vergelijken met rijden over de snelweg. Je zoeft vol routine en zonder er bij na te denken overheen. Zeker als het een heel bekend stukje weg is. En elke keer wanneer je de gedachte denkt, prent die zich steeds vaster in jouw geloofsovertuigingen. En hop, er ligt weer een stukje asfalt op de snelweg zodat je nog makkelijker over de snelweg heen kunt zoeven.

Oke, dit snap ik. Maar hoe kom ik van die gedachten af?

Wat je al jarenlang hebt opgebouwd in jouw brein, is niet van vandaag op morgen zomaar even weg. Al die snelwegen heb je niet zomaar even weggehaald. Eigenlijk kom je nu op een punt dat je nieuwe routes aan moet gaan leggen in jouw brein. En tegelijk mag je niet meer over die oude snelwegen rijden. Om met dit laatste te beginnen: je geeft jezelf, elke keer als je een oude gedachte denkt, een stopteken.

Zodra jij je bewust wordt van zo’n oude gedachte, zeg je tegen jezelf: “Ah, daar is weer zo’n gedachte. Die ga ik nu lekker even loslaten. Je stelt je voor dat die gedachte een wolkje is die rond dwarrelt in jouw hoofd en je laat hem lekker wegwaaien, met de wind mee. En daarna ga je een nieuwe gedachte denken. Helemaal tegenovergesteld aan de gedachte waar jij je bewust van bent geworden. Stel, je dacht “Ik ben toch niet goed genoeg”. Dan keer je deze gedachte om en maakt ervan: “Ik ben goed zoals ik ben. Ik waardeer mijzelf en hou van mijzelf”.

Wanneer je net begint, zul je enorm gaan tegensputteren. Jouw ego zegt direct tegen jou: “Dat is helemaal niet waar. Dit klopt niet met wat je mij altijd hebt verteld, dus dit geloof ik niet.” Wat resteert is een vervelend gevoel. Weet dan dat wanneer je pak m beet 30 tot 40 dagen iets nieuws tegen jezelf hebt verteld, dat het brein dan opnieuw geprogrammeerd is met de nieuwe informatie. De positieve informatie. Gedurende deze periode zul jij nog steeds die oude gedachten hebben. Maar naarmate de tijd vordert, zul ook steeds vaker de nieuwe gedachten hebben.

Voor de visueel ingestelde mensen onder ons een metafoor. Als je voor het eerst een gedachte denkt, is het alsof je over een vers gemaaid grasveld loopt. Als je achterom kijkt, zie je misschien nog net jouw voetstappen staan. Maar meer ook niet. Maar nu ga jij 30 tot 40 dagen lang, elke dag een paar keer, telkens over datzelfde stukje gras lopen. Hoe denkt je dat dat grasveld er over een maand uit ziet? Precies, er is een spoor getrokken waar jij elke dag hebt gelopen. Er is als het ware een geitenpaadje ontstaan door het grasveld. En als je volhoudt, wordt dat geitenpaadje vanzelf een nieuwe snelweg. Een snelweg vol met positieve gedachten over jezelf.

Het leuke is dat die oude snelweg met vervelende gedachten keurig opgeruimd wordt. Daar hoef je niks voor te doen. In jouw brein liggen allemaal neurale netwerken. En hoe vaker je een gedachte denkt, hoe sterker dit netwerk wordt. Maar andersom ook. Als je een bepaalde gedachte niet meer denkt, verdwijnt het netwerk vanzelf. Je brein ruimt overtollige netwerken vanzelf op.

Dit snap ik ook. Maar kan het ook sneller?

Ja! Het kan veel sneller. Als je alleen tegen jezelf zegt dat je goed genoeg bent, duurt het pak m beet 30 tot 40 dagen. Maar als je hierbij ook nog eens gaat visualiseren, gaat het veel sneller. De visualisatietechniek die ik je nu uit ga leggen, heb ik geleerd van mijn goede vriend Hans Oelen van Palaver Trainingen.

Stel, je nieuwe gedachte is dat jij goed voor jezelf opkomt en jezelf niet meer wegcijfert. Neem dan iemand in gedachten waar jij een warm gevoel bij krijgt. Je moeder of vader, een vriend(in), je baas of een hele goede vriend(in). Je ziet in gedachten die persoon naar je toekomen met een grote glimlach vol bewondering. Hij (of zij) vraagt je hoe je dat toch hebt gedaan. Eerst cijferde jij jezelf helemaal weg en nu sta je voor jezelf. Je komt voor jezelf op. Je begin enthousiast te vertellen aan die persoon hoe je dat gedaan hebt. Je hebt jezelf stopopdrachten gegeven en je hebt elke dag meerdere malen tegen jezelf gezegd dat je voor jezelf opkomt. En je vertelt dat je dit vervolgens gevisualiseerd hebt om het te versnellen. Als je uitgesproken bent, feliciteert die persoon je uitbundig met het resultaat. De persoon geeft je een dikke knuffel, of een high five, of wat dan maar ook jullie gewend zijn om te doen. Als het maar intens is!

Door deze visualisatietechniek stap je direct in de nieuwe situatie. Je lichaam reageert hierop: het geeft een fijn, warm en trots gevoel dat jij dit geflikt hebt. Jouw ego is even buiten spel gezet, want die weet niet dat de visualisatie alleen maar bedacht is. Jouw lichaam reageert vol op jouw belevenis en dus is het waar voor jouw lichaam en ego.
En als je inmiddels de video of podcast al bekeken of geluisterd hebt, weet je wat je nu aantrekt. Je straalt positieve energie uit en trekt ook direct de resultaten aan die bij deze energie horen. Je krijgt direct dus een bevestiging van wat je doet, en dit versterkt jouw leerproces.

Wat doe ik zelf?

Ik affirmeer en visualiseer elke dag. Ik heb altijd wel wat om bij te leren. 
Ik sta ’s ochtends een uur eerder op om even rustig de tijd te nemen voor mijzelf.

Ik start met een heerlijke (trancedente) meditatie en daarna affirmeer ik mijn nieuwe denkbeelden. En zodra ik daarmee klaar ben, ga ik visualiseren dat ik die denkbeelden al heb bereikt en dat ik door die hele goede vriend Hans Oelen gefeliciteerd word. Daarna visualiseer ik alvast mijn dag, en dan wel in de meest positieve vorm. Als ik een coachgesprek heb zie ik de persoon al groeien. Als ik als adviseur werk zie ik de succesvolle gesprekken. En als ik een gesprek heb om een nieuwe opdracht te werven, zie ik al het succes voor mij. Ik rond het uurtje af met opschrijven waar ik dankbaar voor ben en doe nog wat oefeningen om mijn lichaam op te starten. De ene keer zijn het yoga oefeningen, maar ook een keertje opdrukken of wat buikspieren trainen kan geen kwaad. Als het maar een activiteit is waar ik mijn lichaam voor in moet spannen.

Elke dag start ik dus met mijzelf ontwikkelen op mentaal, spiritueel, energetisch en fysiek vlak. Een heerlijkere start ik mij niet wensen. Vol energie stap ik mijn dag in.

Als je twijfelt over een uur eerder opstaan, lees dan eens het boek Miracle Morning.

Ik wens je vreselijk veel plezier met je nieuwe ik. En vooral ook vreselijk veel succes.

Benno Rijpkema
managing partner Onbezorgd Ondernemen

Wortels van de mist

Wortels van de mist is een nieuwe onderzoeksmethodiek die snel de grondoorzaak aan het licht brengt van problemen in organisaties. Dingen die voorheen ongrijpbaar leken, worden nu ineens tastbaar en inzichtelijk…

Wellicht herken je het wel. Je loopt door jouw organisatie en ziet van alles gebeuren. Er gebeuren mooie dingen, maar er zijn ook zaken waar jij je aan stoort. Mensen komen niet in beweging, besluiteloosheid tijdens lange vergaderingen, het ziekteverzuim dat maar niet onder controle komt, de medewerkers nemen hun eigen verantwoordelijkheid niet, veranderingen die maar niet op gang komen.

We kunnen nog wel even zo door gaan, het is onvoorstelbaar wat wij inmiddels al hebben meegemaakt. Menig opdrachtgever van ons komt dan ook met een vraag om de mist, die hij (of zij) in zijn hoofd ervaart, te helpen doorbreken. Ze zien  gewoonweg niet meer waar ze moeten beginnen om de problemen te laten stoppen. En dat is niet verwonderlijk: ze staan middenin de ‘wolk’ waardoor ze alleen nog maar mist zien.

Om de wolk te kunnen zien moet je eerst uitzoomen.

Wortels van de mistDe mist gebruiken wij als metafoor voor alle problemen die spelen binnen de organisatie. Problemen (en de mooie dingen!) zijn symptomen van gedrags- en interactiepatronen tussen mensen en alles hangt met alles samen. Waar je ook begint, er lijkt geen einde aan te komen omdat ergens anders in de organisatie de symptomen als paddestoelen weer lijken op te ploppen. De problemen lijken wel ergens aan verankerd te zijn: de wortels.

Veel van wat wij zien is symptoombestrijding: managers (of trainingsbureaus!) snoeien de takken (symptomen) af, maar de wortels blijven zitten. Denk aan cultuurtrajecten, communicatietrainingen, procesverbeteringstrajecten en al die andere trainingen die aangeboden worden. Alles met de belofte van beterschap. Het zijn slechts lapmiddelen om tijdelijk even wat lekkerder in je vel te komen zitten, maar uiteindelijk verzwakken ze de totale organisatie.

Binnen Onbezorgd Ondernemen hebben wij een onderzoeksmethode ontwikkeld genaamd Wortels van de mist. Het is een snel en doeltreffend instrument om de mistige gedrags- en interactiepatronen met hun wortels zichtbaar te maken. Het onzichtbare wordt dan ineens grijpbaar. Op deze wijze werken we samen met onze opdrachtgevers aan het verwijderen van belemmerende gedrags- en interactiepatronen, en vervangen we ze door stimulerende patronen. Patronen die wel bijdragen aan de groei en het succes van de organisatie.

Wij coachen de leiders van de organisatie om interventies te doen die bijdragen aan het versterken van de totale organisatie. Niet dus zomaar schoffelen, maar echt het onkruid bij de wortel eruit halen zodat ruimte ontstaat voor de juiste groei.

Nieuwsgierig geworden?
Kijk op onze site voor meer informatie.

Benno Rijpkema
transformatie specialist

Veranderen of transformeren?

Wat is nu het verschil tussen veranderen en transformeren. De woorden worden vaak door elkaar gebruikt, maar is dat terecht?

Ik moet eerlijk bekennen, ik gebruik de woorden veranderen en transformeren ook vaak door elkaar heen. En dat roept vraagtekens op. Niet alleen bij de mensen met wie ik in gesprek ben, ook bij mijzelf zorgt het zo nu en dan voor verwarring.

Als specialist in transformatie zou ik toch in staat moeten zijn om deze woorden juist te hanteren. Maar wat is nu het verschil tussen de twee woorden? Zoals ik het opvat is het grote verschil tussen de twee woorden dat veranderen vooral een proces is dat aan de buitenkant plaats vindt en transformeren een proces van binnenuit is. Dit behoeft denk ik enige toelichting.

Veranderen

Het meest gebruikte woord is met stip veranderen. We gebruiken het te pas en te onpas. Ook in mijn vakgebied. We veranderen het proces, de protocollen, het imago, de kleuren op de muur, de samenstelling van het team, et cetera. Het zijn allemaal zaken die aan de buitenkant gebeuren. We gaan door deze aanpassingen niet ineens anders denken over wie we zijn, het is vooral het ‘verbeteren’ van wat we kunnen zien en horen. Het proces van veranderen is te plannen met behulp van vaste stappen en een mooie doelstelling die smart (specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch, tijdsgebonden) is geformuleerd.

Transformeren

Geboorte vlinderVeel minder vaak gebruikt is de term transformeren. Transformeren gaat over de wijze waarop wij denken over wie wij zijn. Het proces is veel moeilijker stuurbaar, omdat het proces zijn beloop moet hebben; het ontstaat. Het proces is vaak ook veel zwaarder en voor het oog chaotischer dan veranderen alleen, terwijl het na de transformatie veel lichter aanvoelt omdat we een nieuwe identiteit hebben.

We weten vaak ook niet vooraf welke stappen we nemen tijdens de transformatie. Maar we weten wel dat als het ons gelukt is om anders over onszelf te gaan denken, we uiteindelijk andere resultaten gaan boeken dan wij voorheen gewend waren.

Een mooie metafoor voor transformeren is de ‘verandering’ van rups naar vlinder. De rups gaat, als de tijd daar is, een cocon om zich heen maken. In de cocon ontbindt de rups zich tot een vloeistof (totale chaos, of liever gezegd cha-orde), van waaruit een vlinder ontstaat. De vlinder ziet uiteindelijk het levenslicht door zich uit een klein gaatje in de cocon te wurmen, zodat het vocht uit het lichaam in de vleugels wordt gedrukt. Als dit klaar is, kan de vlinder vliegen.

Niveaus van leren volgens Dilts

DiltsHet beste model – volgens mij – om concreet te duiden wat het verschil is tussen veranderen en transformeren, is het model van Dilts.

Veranderen gaat volgens dit model over de onderste drie treden: omgeving, gedrag en vaardigheden. Je kunt veranderen van omgeving, je kunt je gedrag aanpassen aan de situatie en je kunt vaardigheden bij leren. Een verandering op deze drie treden hoeft niet perse een verandering te betekenen in de bovenste drie treden. Let wel, het kán wel!

Transformeren daarentegen begint bij de bovenste drie treden, bij voorkeur op de hoogste trede zingeving of spiritualiteit. Als je bewust wordt van je zingeving (of je hebt een leider die de organisatie transformeert van uitvoeren naar zingeving), verandert ook daarmee automatisch je identiteit. En zo gaat de sneeuwbal verder naar je waarden en overtuigingen, vaardigheden, gedrag en vaak ook de omgeving. Een verandering op de hoogste treden leidt altijd tot een verandering in de onderste treden.

Wat doen wij bij Onbezorgd Ondernemen?

Binnen Onbezorgd Ondernemen zijn wij gespecialiseerd in transformeren. Wij werken dus vanuit het diepste van de mens en de organisatie. Sterker nog, wij geven opdrachten terug als die alleen maar gaan over de onderste drie treden. Dit noemen wij de categorie symptoombestrijding; voor de bühne lijkt het leuk en voor even werkt het vaak wel, maar het moet op wilskracht gebeuren. Het moet. En dingen die moeten zijn gedoemd een kort leven te leiden; het kost zoveel energie dat we het nooit lang vol kunnen houden.

Transformeren betekent dat je vanuit een verlangen gaat opereren. Een verlangen die energie geeft om met jouw unieke talenten en vaardigheden een zinvolle bijdrage te leveren aan het grotere geheel. Of zoals een coachee gisteren nog tegen mij zei: “ik snapte nooit dat werk energie op kan leveren, maar nu snap ik dat wel…”

Benno Rijpkema
specialist in transformeren

Media en onze gezondheid

Wat is de invloed van media op onze gezondheid? Wat doet continue slecht-nieuws berichtgeving met ons brein en onze gesteldheid?

Goed nieuws verkoopt slecht. Dit hoor ik maar al te vaak als ik uitroep dat ik zit te wachten op een krant die alleen maar goed nieuws brengt. Ik kom hiertoe omdat slecht nieuws alleen maar angst creëert. En angst creëert stress in ons lichaam. 

Het is bekend dat stress niet goed is voor ons lichaam; het is denk ik één van de belangrijkste oorzaken dat wachtlijsten bestaan in de zorg. Volgens wetenschappers is circa 90% van alle ziektes terug te herleiden tot stress als bron voor de ziekte. Kortdurende stress is prima, maar zodra de stress langdurig aanhoudt is stress een sterke ziekteverwekker. Stress zorgt ervoor  dat het zuurstofrijke bloed naar onze armen en benen worden gedirigeerd, zodat we kunnen vechten of vluchten. De armen en benen hebben dan alle voeding nodig om hun werk te kunnen doen. (Bron: De biologie van de overtuiging – dr. B.H. Lipton)

Als de stress toestand in het lichaam te lang duurt, krijgen de organen in je lichaam te weinig zuurstofrijk bloed. Hiernaast zorgt de chemische samenstelling in je lichaam ervoor dat de cellen zich letterlijk gaan afsluiten voor schadelijke invloeden van buitenaf. De normale functie van de cellen stopt daardoor, waardoor de oude cellen uiteindelijk afsterven maar geen nieuwe cellen meer aanmaken. Dit noemen we entropie en hiermee is de basis voor ziektes gelegd. Als de nieren bijvoorbeeld niet meer vernieuwen, gaat hun functioneren steeds verder achteruit en ben je niet meer in staat om afvalstoffen uit te scheiden via de urine. De afvalstoffen blijven dan in je lichaam en zorgen voor een versterkend effect van een slechte omgeving voor de cellen. De vicieuze cirkel is dan gestart.

Hoe heeft de media hier dan invloed op?

Neem bijvoorbeeld het nieuws rondom terroristische aanslagen. Door dit breeduit te brengen, dag in dag uit, geef je niet alleen aandacht aan het terrorisme (wat je aandacht geeft dat groeit!), je creëert ook heel veel onrust onder de mensen. Mensen gaan zich angstig gedragen en zo ontstaat een belangrijke hoeveelheid stress. En dit is precies de bedoeling van de terrorist: angst zaaien zodat het leven lamgelegd wordt. De media is hiermee een instrument geworden van de terrorist.

Een ander voorbeeld is de berichtgeving rondom de laatste financiële crisis die eind 2008 begon. Door de berichtgeving geloofde iedereen dat er crisis was en ging dus ook hiernaar handelen. We hielden het geld op de spaarbank, zodat we later nog wat over hadden in moeilijke tijden. Het vertrouwen holde achteruit, waardoor de economie op slot ging. Met alle gevolgen van dien. De media heeft hier in belangrijke mate de angst verspreid waardoor de economie snel tot stilstand werd gebracht.

Stel je eens voor dat we helemaal geen nieuwsbericht hadden gehoord over aanslagen. Dan hadden we waarschijnlijk van niks geweten en hadden we ook geen angst gehad. Datzelfde geldt voor de financiële crisis. Door de ellende continu rond te bazuinen via diverse kanalen, wordt de ellende door onze ‘strot’ geduwd. Er is bijna geen ontkomen aan.

Natuurlijk heeft ieder mens voor zichzelf de verantwoordelijkheid om stress weer los te laten. Dat mensen dit niet doen, kan ik de media niet aanrekenen. Wat ik de media wel aanreken is de continue nieuwe voeding voor stress; het is een niet aflatende stroom van berichtgeving over ellende. Want ja, goed nieuws verkoopt niet. En als je het over verkoop hebt, dan heb je het over geld verdienen. Geld is klaarblijkelijk een belangrijke drijfveer om slecht nieuws te blijven brengen. En zo maakt deze drijfveer ook hier de mens ziek.

Wat zou er gebeuren als er geen slecht nieuws meer naar buiten kwam? Wat zou er gebeuren als het terrorisme geen aandacht meer zou krijgen? Wat zou er gebeuren als alleen maar goed nieuws gebracht zou worden over bijvoorbeeld de kansen om te genezen van kanker? Met welke mindset zouden we dan leven? Welk effect zou dat hebben op de wereld? Welk effect zou dat hebben op onze gezondheid?

Vragen waarop ik wel een vermoeden heb wat het antwoord is.

Benno Rijpkema
begeleider van transformatie

Zonder zelf kleiner te worden

Ik deel van alles met mensen om mij heen, zonder dat ik er minder van word. Sterker nog, ik krijg hierdoor steeds meer. Ik geef dus weg en daardoor krijg ik meer. Een bijzondere wereld, of toch niet?

Lao Tse heeft ooit eens gezegd dat je anderen kunt laten groeien zonder zelf kleiner te worden. Dit is wat mij betreft 100% waar. Sterker, door de ander te laten groeien, kun je zelf ook weer groeien. Zoals ik de uitspraak voor deze blog interpreteer is dat, wanneer je kennis deelt en de ander daarvan kunt laten groeien, jijzelf ook weer groeit. Dit vraagt om enige uitleg.

Je deelt je kennis en mensen nemen daar notie van (publiciteit). Tegenwoordig is dit heel eenvoudig via alle social media die we tot onze beschikking hebben. De kennis die jij hebt gedeeld, delen de mensen op hun beurt ook weer met anderen. Zo laat je dus niet alleen je lezers groeien, ook nog andere mensen die in verbinding staan met de lezers. En zo nu en dan delen ze de kennis zelfs met bronvermelding erbij. Dan praten we over de sterkste vorm van groei: via ambassadeurs.

Er zit nog een ander (belangrijk!) aspect aan het delen van kennis. Door te delen creëer je de situatie dat anderen kunnen reageren op jouw kennis vanuit hun eigen bril van kennis en kunde. Deze brillen bezit je zelf vaak nog niet, waardoor de reacties je helpen om je eigen kennis aan te scherpen en nog beter te laten worden. Vooral deze laatste reden is voor mij de belangrijkste reden om blogs te schrijven. Het zou zeer arrogant zijn als ik zeg alle kennis in huis te hebben. Ik krijg gelukkig dan ook veel reacties op mijn blogs. Elke reactie is voor mij waardevol: welke onderwerpen zien de lezers graag belicht, van welke onderwerpen leren ze specifiek van, waar zit nog weerstand, waar zitten mijn eigen blinde vlekken, etc.

Een reactie is dus voor mij een leermoment waardoor ik kan groeien. Het scherpt mij zodat ik op een later moment nog beter kan aansluiten bij de behoeften van mijn lezers. Mocht je dus op dit artikel willen reageren, voel je bij deze dus van harte uitgenodigd.

Benno Rijpkema

Hoog in de lucht, boven de wolken

Hoog in de lucht, in het vliegtuig terug naar Nederland, kom ik tot het besef dat ik te lang te hard heb doorgewerkt. Ik was toch weer die houthakker in het bos die zijn bijl nooit slijpt en maar doorhakt tot hij erbij neervalt. Nu ben ik gelukkig niet neergevallen, zover ben ik niet gegaan. Maar o, wat was ik aan de rust toe. En dat zie ik pas nu de vakantie op zijn einde loopt.

Achteraf waren alle tekenen aanwezig; te weinig tijd meer hebben voor je gezin, continu aan het werk of in je hoofd aan het werk, slechter slapen, minder gevoel en meer automatische piloot, het gevoel aan het werk te moeten, continu druk in je hoofd zijn. Zodra je ’s ochtends wakker wordt en je ogen open doet, beginnen je hersenen gelijk alweer te ratelen, een soort van watten in je hoofd die je gevoelloos maken, geen oog meer hebben voor de mooie dingen in het leven, want ja ik ben aan het werk…? En, zeg ik tegen mijzelf, ik ben managing partner van Onbezorgd Ondernemen? Hoezo onbezorgd??? 

Ik heb weer een leermoment te pakken!

Succes heb ik voor mijzelf altijd bestempeld als zoveel mogelijk mensen mogen helpen aan hun succes. Mensen helpen in hun kracht te komen en van daaruit het succes te boeken waarnaar ze zo verlangt hebben. 

Dit is inderdaad wat ik met heel veel liefde en energie doe, elke dag weer. Het voedt mij tot in mijn haarvaten en elke dag weer ben ik bezig om mijzelf verder te ontwikkelen. Maar is dit ook mijn succes? De vraag stellen is hem deels ook beantwoorden. In deze vakantie ben ik er achter gekomen dat mijn succes óók is: vrijheid, speelruimte en verkeren in de staat van moeiteloosheid. Als ik dit plaats in de beroemde Golden circle, heb ik dus nu ontdekt dat de wijze waarop ik mijn succes wil realiseren via vrijheid, speelruimte en moeiteloosheid is. Een mooie aanscherping na een week heerlijke vakantie.

En weer leren luisteren naar mijn lichaam; die had namelijk allang vertelt dat ik met vakantie moest gaan…

Benno Rijpkema