FAQ: Hoe krijg ik het ziekteverzuim naar beneden?

FAQ:
Mijn organisatie heeft een ziekteverzuim van meer dan 4%. 
Hoe krijg ik het verzuim naar beneden?

Als adviseur krijg ik vaak de vraag: “Hoe krijgen we ons verzuim structureel naar beneden?” Ik begin dan vaak met een uitleg wat verzuim eigenlijk is en waardoor het veroorzaakt wordt.

Mensen verzuimen voornamelijk wanneer ze teveel hebben gegeven. Door te verzuimen maken ze tijd om de balans tussen geven en nemen te herstellen. Het verzuim duidt dus op een verstoring in de balans tussen geven en nemen. De balans tussen geven en nemen is één van de wortels van een organisatiesysteem.

Wanneer we praten over een enkel verzuimgeval, ligt de oorzaak vaak bij de persoon zelf. Wellicht is een ongezonde leefstijl de oorzaak van het verzuim, of iets uit de familie- en gezinsdynamiek.
 Als manager of directeur zijn wij gewend om per geval te kijken naar verzuim. Hierdoor zien we het totale beeld vaak niet meer. En doordat we het totale beeld niet overzien, ligt het dan snel aan de persoon zelf. Een cirkelredenering.
Wij kunnen er toch niks aan doen dat hij een ongeluk heeft gehad?” of “Wij kunnen er toch niks aan doen dat die man een herseninfarct heeft gehad?” zijn de standaardreacties die wij krijgen.

Zodra we het individuele geval loslaten en uitzoomen om naar het geheel te kijken, zien we hele andere dingen. Dan zien we ineens dat het verzuim organisatiebreed boven de 4% is uitgekomen. Zodra het verzuim boven de 4% uitkomt, spreken we over een structureel verzuim. De oorzaak van het verzuim komt dan hoogst waarschijnlijk ergens anders vandaan. Dit geldt dus ook voor de mensen die een been breken of een ongeluk krijgen. Want hoe kan het dat de persoon een ongeluk heeft gehad? Niet goed opgelet in het verkeer? En hoe komt dat?

Wanneer het ziekteverzuim dus boven de 4% komt, is er sprake van een probleem in het fundament van de organisatie; de wortels van het organisatiesysteem. Mocht dat in jouw organisatie het geval zijn, stel jezelf dan eens de volgende vragen:

  • Heeft mijn organisatie een helder bestaansrecht? (In de regel is dit niet niet meer dan 2 zinnen lang)
  • Zo ja, is het bestaansrecht dan ook bij iedereen duidelijk? 
Snappen de mensen waaraan zij werken? En past dit ook bij hun eigen bestaansreden?
  • Wordt de ordening goed ingevuld? 
Welke wijze van sturing geven wij aan de medewerkers?
    Onderzoek toont aan dat sturing op de Angelsaksische wijze (ook wel Newtoniaans of directief genoemd) onbalans tot gevolg heeft. De manager vraagt (of eist?) steeds meer en controleert voortdurend. Van vertrouwen is geen sprake. De mensen zitten gevangen en angst regeert. Angst is stress en stress zorgt er uiteindelijk voor dat de energie stagneert en dat veroorzaakt uiteindelijk symptomen als bijvoorbeeld ziekte.
  • Waar concentreert zich het verzuim? Is het een specifieke afdeling of is het organisatiebreed?
  • Zijn de kaders helder waarbinnen de medewerkers moeten functioneren? Of is er veel onduidelijkheid en zwemmen ze?
  • Heeft iedereen een gevoel dat ze een goede bijdrage kunnen leveren aan het bestaansrecht?
  • Zijn er markante momenten geweest in de geschiedenis van het organisatiesysteem? Zijn de medewerkers, of de afdeling, daarbij betrokken geweest? Of hun voorgangers? Zijn ze wellicht trouw aan iets wat in het verleden is gebeurd? En wat nu mogelijk om erkenning vraagt in plaats van wegstoppen onder het vloerkleed?

Kortom, verzuim is dus niet zomaar even op te lossen met een een vitaliteitsplan of sturen op de eigen verantwoordelijkheid. Verzuim is een serieus symptoom dat de organisatie in onbalans is. Dat vraagt om nader onderzoek in de wortels van het organisatiesysteem. En als deze wortels weer in balans zijn, verdwijnt het hoge verzuim als sneeuw voor de zon.

Wil je meer informatie wat Onbezorgd Ondernemen kan doen voor jouw organisatie? Neem dan contact op via telefoonnummer (06) 51 31 10 19 of stuur een mail naar info@onb-ond.nl.

PS.
Er zijn ook andere soorten van verzuim die vaak wat minder zichtbaar zijn, maar die wel als functie hebben om de balans tussen geven en nemen te herstellen. Voorbeelden hiervan zijn ‘de kantjes er vanaf lopen’, een 9-5 mentaliteit, geen stap extra doen. Maar ook diefstal van de werkgever is een vorm om de balans tussen geven en nemen te herstellen. Als je alles bij elkaar optelt, is er veel verlies van productiviteit en geld in een organisatie. Het loont dus zeker om wat aan je verzuim te gaan doen!

Wortels van de mist

Wortels van de mist is een nieuwe onderzoeksmethodiek die snel de grondoorzaak aan het licht brengt van problemen in organisaties. Dingen die voorheen ongrijpbaar leken, worden nu ineens tastbaar en inzichtelijk…

Wellicht herken je het wel. Je loopt door jouw organisatie en ziet van alles gebeuren. Er gebeuren mooie dingen, maar er zijn ook zaken waar jij je aan stoort. Mensen komen niet in beweging, besluiteloosheid tijdens lange vergaderingen, het ziekteverzuim dat maar niet onder controle komt, de medewerkers nemen hun eigen verantwoordelijkheid niet, veranderingen die maar niet op gang komen.

We kunnen nog wel even zo door gaan, het is onvoorstelbaar wat wij inmiddels al hebben meegemaakt. Menig opdrachtgever van ons komt dan ook met een vraag om de mist, die hij (of zij) in zijn hoofd ervaart, te helpen doorbreken. Ze zien  gewoonweg niet meer waar ze moeten beginnen om de problemen te laten stoppen. En dat is niet verwonderlijk: ze staan middenin de ‘wolk’ waardoor ze alleen nog maar mist zien.

Om de wolk te kunnen zien moet je eerst uitzoomen.

Wortels van de mistDe mist gebruiken wij als metafoor voor alle problemen die spelen binnen de organisatie. Problemen (en de mooie dingen!) zijn symptomen van gedrags- en interactiepatronen tussen mensen en alles hangt met alles samen. Waar je ook begint, er lijkt geen einde aan te komen omdat ergens anders in de organisatie de symptomen als paddestoelen weer lijken op te ploppen. De problemen lijken wel ergens aan verankerd te zijn: de wortels.

Veel van wat wij zien is symptoombestrijding: managers (of trainingsbureaus!) snoeien de takken (symptomen) af, maar de wortels blijven zitten. Denk aan cultuurtrajecten, communicatietrainingen, procesverbeteringstrajecten en al die andere trainingen die aangeboden worden. Alles met de belofte van beterschap. Het zijn slechts lapmiddelen om tijdelijk even wat lekkerder in je vel te komen zitten, maar uiteindelijk verzwakken ze de totale organisatie.

Binnen Onbezorgd Ondernemen hebben wij een onderzoeksmethode ontwikkeld genaamd Wortels van de mist. Het is een snel en doeltreffend instrument om de mistige gedrags- en interactiepatronen met hun wortels zichtbaar te maken. Het onzichtbare wordt dan ineens grijpbaar. Op deze wijze werken we samen met onze opdrachtgevers aan het verwijderen van belemmerende gedrags- en interactiepatronen, en vervangen we ze door stimulerende patronen. Patronen die wel bijdragen aan de groei en het succes van de organisatie.

Wij coachen de leiders van de organisatie om interventies te doen die bijdragen aan het versterken van de totale organisatie. Niet dus zomaar schoffelen, maar echt het onkruid bij de wortel eruit halen zodat ruimte ontstaat voor de juiste groei.

Nieuwsgierig geworden?
Kijk op onze site voor meer informatie.

Benno Rijpkema
transformatie specialist

Veranderen of transformeren?

Wat is nu het verschil tussen veranderen en transformeren. De woorden worden vaak door elkaar gebruikt, maar is dat terecht?

Ik moet eerlijk bekennen, ik gebruik de woorden veranderen en transformeren ook vaak door elkaar heen. En dat roept vraagtekens op. Niet alleen bij de mensen met wie ik in gesprek ben, ook bij mijzelf zorgt het zo nu en dan voor verwarring.

Als specialist in transformatie zou ik toch in staat moeten zijn om deze woorden juist te hanteren. Maar wat is nu het verschil tussen de twee woorden? Zoals ik het opvat is het grote verschil tussen de twee woorden dat veranderen vooral een proces is dat aan de buitenkant plaats vindt en transformeren een proces van binnenuit is. Dit behoeft denk ik enige toelichting.

Veranderen

Het meest gebruikte woord is met stip veranderen. We gebruiken het te pas en te onpas. Ook in mijn vakgebied. We veranderen het proces, de protocollen, het imago, de kleuren op de muur, de samenstelling van het team, et cetera. Het zijn allemaal zaken die aan de buitenkant gebeuren. We gaan door deze aanpassingen niet ineens anders denken over wie we zijn, het is vooral het ‘verbeteren’ van wat we kunnen zien en horen. Het proces van veranderen is te plannen met behulp van vaste stappen en een mooie doelstelling die smart (specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch, tijdsgebonden) is geformuleerd.

Transformeren

Geboorte vlinderVeel minder vaak gebruikt is de term transformeren. Transformeren gaat over de wijze waarop wij denken over wie wij zijn. Het proces is veel moeilijker stuurbaar, omdat het proces zijn beloop moet hebben; het ontstaat. Het proces is vaak ook veel zwaarder en voor het oog chaotischer dan veranderen alleen, terwijl het na de transformatie veel lichter aanvoelt omdat we een nieuwe identiteit hebben.

We weten vaak ook niet vooraf welke stappen we nemen tijdens de transformatie. Maar we weten wel dat als het ons gelukt is om anders over onszelf te gaan denken, we uiteindelijk andere resultaten gaan boeken dan wij voorheen gewend waren.

Een mooie metafoor voor transformeren is de ‘verandering’ van rups naar vlinder. De rups gaat, als de tijd daar is, een cocon om zich heen maken. In de cocon ontbindt de rups zich tot een vloeistof (totale chaos, of liever gezegd cha-orde), van waaruit een vlinder ontstaat. De vlinder ziet uiteindelijk het levenslicht door zich uit een klein gaatje in de cocon te wurmen, zodat het vocht uit het lichaam in de vleugels wordt gedrukt. Als dit klaar is, kan de vlinder vliegen.

Niveaus van leren volgens Dilts

DiltsHet beste model – volgens mij – om concreet te duiden wat het verschil is tussen veranderen en transformeren, is het model van Dilts.

Veranderen gaat volgens dit model over de onderste drie treden: omgeving, gedrag en vaardigheden. Je kunt veranderen van omgeving, je kunt je gedrag aanpassen aan de situatie en je kunt vaardigheden bij leren. Een verandering op deze drie treden hoeft niet perse een verandering te betekenen in de bovenste drie treden. Let wel, het kán wel!

Transformeren daarentegen begint bij de bovenste drie treden, bij voorkeur op de hoogste trede zingeving of spiritualiteit. Als je bewust wordt van je zingeving (of je hebt een leider die de organisatie transformeert van uitvoeren naar zingeving), verandert ook daarmee automatisch je identiteit. En zo gaat de sneeuwbal verder naar je waarden en overtuigingen, vaardigheden, gedrag en vaak ook de omgeving. Een verandering op de hoogste treden leidt altijd tot een verandering in de onderste treden.

Wat doen wij bij Onbezorgd Ondernemen?

Binnen Onbezorgd Ondernemen zijn wij gespecialiseerd in transformeren. Wij werken dus vanuit het diepste van de mens en de organisatie. Sterker nog, wij geven opdrachten terug als die alleen maar gaan over de onderste drie treden. Dit noemen wij de categorie symptoombestrijding; voor de bühne lijkt het leuk en voor even werkt het vaak wel, maar het moet op wilskracht gebeuren. Het moet. En dingen die moeten zijn gedoemd een kort leven te leiden; het kost zoveel energie dat we het nooit lang vol kunnen houden.

Transformeren betekent dat je vanuit een verlangen gaat opereren. Een verlangen die energie geeft om met jouw unieke talenten en vaardigheden een zinvolle bijdrage te leveren aan het grotere geheel. Of zoals een coachee gisteren nog tegen mij zei: “ik snapte nooit dat werk energie op kan leveren, maar nu snap ik dat wel…”

Benno Rijpkema
specialist in transformeren

Media en onze gezondheid

Wat is de invloed van media op onze gezondheid? Wat doet continue slecht-nieuws berichtgeving met ons brein en onze gesteldheid?

Goed nieuws verkoopt slecht. Dit hoor ik maar al te vaak als ik uitroep dat ik zit te wachten op een krant die alleen maar goed nieuws brengt. Ik kom hiertoe omdat slecht nieuws alleen maar angst creëert. En angst creëert stress in ons lichaam. 

Het is bekend dat stress niet goed is voor ons lichaam; het is denk ik één van de belangrijkste oorzaken dat wachtlijsten bestaan in de zorg. Volgens wetenschappers is circa 90% van alle ziektes terug te herleiden tot stress als bron voor de ziekte. Kortdurende stress is prima, maar zodra de stress langdurig aanhoudt is stress een sterke ziekteverwekker. Stress zorgt ervoor  dat het zuurstofrijke bloed naar onze armen en benen worden gedirigeerd, zodat we kunnen vechten of vluchten. De armen en benen hebben dan alle voeding nodig om hun werk te kunnen doen. (Bron: De biologie van de overtuiging – dr. B.H. Lipton)

Als de stress toestand in het lichaam te lang duurt, krijgen de organen in je lichaam te weinig zuurstofrijk bloed. Hiernaast zorgt de chemische samenstelling in je lichaam ervoor dat de cellen zich letterlijk gaan afsluiten voor schadelijke invloeden van buitenaf. De normale functie van de cellen stopt daardoor, waardoor de oude cellen uiteindelijk afsterven maar geen nieuwe cellen meer aanmaken. Dit noemen we entropie en hiermee is de basis voor ziektes gelegd. Als de nieren bijvoorbeeld niet meer vernieuwen, gaat hun functioneren steeds verder achteruit en ben je niet meer in staat om afvalstoffen uit te scheiden via de urine. De afvalstoffen blijven dan in je lichaam en zorgen voor een versterkend effect van een slechte omgeving voor de cellen. De vicieuze cirkel is dan gestart.

Hoe heeft de media hier dan invloed op?

Neem bijvoorbeeld het nieuws rondom terroristische aanslagen. Door dit breeduit te brengen, dag in dag uit, geef je niet alleen aandacht aan het terrorisme (wat je aandacht geeft dat groeit!), je creëert ook heel veel onrust onder de mensen. Mensen gaan zich angstig gedragen en zo ontstaat een belangrijke hoeveelheid stress. En dit is precies de bedoeling van de terrorist: angst zaaien zodat het leven lamgelegd wordt. De media is hiermee een instrument geworden van de terrorist.

Een ander voorbeeld is de berichtgeving rondom de laatste financiële crisis die eind 2008 begon. Door de berichtgeving geloofde iedereen dat er crisis was en ging dus ook hiernaar handelen. We hielden het geld op de spaarbank, zodat we later nog wat over hadden in moeilijke tijden. Het vertrouwen holde achteruit, waardoor de economie op slot ging. Met alle gevolgen van dien. De media heeft hier in belangrijke mate de angst verspreid waardoor de economie snel tot stilstand werd gebracht.

Stel je eens voor dat we helemaal geen nieuwsbericht hadden gehoord over aanslagen. Dan hadden we waarschijnlijk van niks geweten en hadden we ook geen angst gehad. Datzelfde geldt voor de financiële crisis. Door de ellende continu rond te bazuinen via diverse kanalen, wordt de ellende door onze ‘strot’ geduwd. Er is bijna geen ontkomen aan.

Natuurlijk heeft ieder mens voor zichzelf de verantwoordelijkheid om stress weer los te laten. Dat mensen dit niet doen, kan ik de media niet aanrekenen. Wat ik de media wel aanreken is de continue nieuwe voeding voor stress; het is een niet aflatende stroom van berichtgeving over ellende. Want ja, goed nieuws verkoopt niet. En als je het over verkoop hebt, dan heb je het over geld verdienen. Geld is klaarblijkelijk een belangrijke drijfveer om slecht nieuws te blijven brengen. En zo maakt deze drijfveer ook hier de mens ziek.

Wat zou er gebeuren als er geen slecht nieuws meer naar buiten kwam? Wat zou er gebeuren als het terrorisme geen aandacht meer zou krijgen? Wat zou er gebeuren als alleen maar goed nieuws gebracht zou worden over bijvoorbeeld de kansen om te genezen van kanker? Met welke mindset zouden we dan leven? Welk effect zou dat hebben op de wereld? Welk effect zou dat hebben op onze gezondheid?

Vragen waarop ik wel een vermoeden heb wat het antwoord is.

Benno Rijpkema
begeleider van transformatie

Sesam open u….!

img_0275De titel komt je ongetwijfeld bekend voor uit het sprookje van Ali Baba en de 40 rovers. Ze spreken deze zin uit wanneer ze de grot willen openen waar hun schat bewaard ligt.

De metafoor gebruik ik als (interim) leider veelvuldig, waarbij ik de mens als spreekwoordelijke grot beschouw die geopend ‘moet’ worden om bij de schat te komen. De schat van de mens is in dit geval de enorme potentie die in ieder mens verscholen zit, diep van binnen.

De grot zit bij veel mensen stevig dicht omdat we bang zijn dat anderen de schat beschadigen of er met de schat vandoor gaan. De toegangsdeur naar de grot is goed verstopt, zodat we alleen de berg zien; een sterke stenen berg die aan de buitenkant doet vermoeden dat er niks in de grot zit. En mocht er wat in zitten, dan is deze zeker onbereikbaar voor onbevoegden.

Pas als ‘de kust veilig is’ spreken we de spreuk uit en opent de grot zijn deuren. We kunnen dan rechtstreeks bij de schat in de berg. Deze laatste twee zinnen zijn voor leiders (van organisaties) van groot belang.

Zolang er angst is, blijft de grot gesloten.
Als de angst weg is, gaat de grot open.

Zodra mensen in de organisatie zich veilig voelen, komt de schat vrij en kunnen zij hun ware potentie laten zien en verder ontwikkelen. Angst bij mensen is vrijwel altijd te relateren aan het niet voldoen aan de zes basisbehoeften van ieder mens:

  1. De behoefte om je veilig/prettig te voelen in je (werk)omgeving;
  2. De behoefte aan variatie in werkzaamheden;
  3. De behoefte aan erkenning voor wie je bent en wat je doet;
  4. De behoefte om je verbonden te voelen met anderen;
  5. De behoefte om te groeien;
  6. De behoefte om bij te dragen aan een groter geheel.

De uitdaging die ik je dan ook graag meegeef is: ga in gesprek met je medewerkers aan de hand van de 6 basisbehoeften en zoek uit waar hun angst zit. Geef ze vooraf aan het gesprek het overzicht van de basisbehoeften, zodat ze zich voor kunnen bereiden. En vraag vooral ook welke basisbehoefte voor hen het belangrijkste is.

De informatie die je terugkrijgt van je medewerkers is voor jou als leider goud waard. Jij kunt nu heel gericht werken om de angst uit de organisatie te halen zodat medewerkers zich ten volle kunnen ontwikkelen.

Ik wens je hier heel veel plezier en succes mee, want dat ga je gegarandeert krijgen.

Benno Rijpkema
begeleider van transformaties

Burn-out? Proficiat!

Ik prijs mijzelf zeer gelukkig dat ik nog nooit een burn-out heb gehad. En desondanks feliciteer ik als coach mensen met een burn-out. Het is een keerpunt in het leven; je wordt je ineens vreselijk pijnlijk bewust dat je al die tijd (vaak heel erg lang) je leven hebt geleid op basis van de verkeerde gedachten; wat zullen anderen van mij vinden, ben ik wel goed genoeg, als mijn baas mij maar niet ontslaat, etcetera. Al die gedachten zijn vaak terug te leiden tot een van de oerangsten: uitsluiting uit de groep. Geïsoleerd komen te staan en eenzaamheid.
Een van de eerste (primitieve) instincten is, zodra je geboren wordt, dat je in de kudde moet blijven. Als je buiten de kudde valt, val je ten prooi aan de roofdieren en ben je gedoemd te sterven. Dit hele oude oerinstinct zit sterk ingebakken in ons wezen; we zijn als mens tenslotte ooit primitieve zoogdieren geweest. We leren dus als kind snel gedrag te vertonen waarmee we geaccepteerd en gewaardeerd worden. Als we dat gedrag dan vertonen, krijgen we waardering van de mensen om ons heen; ouders, vrienden, je partner, de baas. We voelen ons dan gelukkig omdat we dan weten dat we niet uitgesloten worden. En zijn daarmee afhankelijk geworden van de waardering van anderen om ons gelukkig te kunnen voelen.

In feite vertonen we dan alleen maar gedrag dat gewaardeerd en geaccepteerd wordt door onze omgeving. We zijn dus eigenlijk continu gedrag aan het laten zien dat niet (per definitie) ons eigen voorkeursgedrag is. We leven het leven waarvan wij denken dat dit een goed leven is.

Terug naar de burn-out. Als je lang genoeg gedrag vertoont op basis van denkbeelden waarvan jij denkt dat dit goed gedrag is, en het is niet jouw eigen voorkeursgedrag, loop je langzaam maar zeker volledig leeg. Zie het maar als een accu die langzaam leeg loopt als je de lampen van de auto laat branden. En zodra de ‘accu’ van de mens leeg is, is hij ook ECHT leeg. Je lichaam reageert hierop daar in de noodtoestand te springen; jouw neo cortex waarin je wil (de frontale kwab) ook zit, wordt uitgeschakeld en overgenomen door jouw limbische brein. Dit brein zorgt er voor dat de lichaamsfuncties door blijven gaan: hartslag, ademhaling, bloeddruk, hormonen, etc. Je komt in de vegetatieve toestand terecht. Dit gebeurt niet voor niks: je lichaam is uitgeput en uitgewoond en moet herstellen.

Volledig herstellen kan een lastig en langdurig proces zijn, soms wel een jaar of langer. De verbindingen tussen de linker- en rechter hersenhelft zijn ruw verbroken, waardoor de communicatie tussen de twee hersenhelften is gestopt. Dingen bedenken en uitvoeren is daardoor nagenoeg onmogelijk. Dit is ook de reden dat mensen volledig uitgeblust en langdurig op de bank kunnen zitten en apathisch voor zich uitkijken. Training om de communicatie tussen de twee hersenhelften te herstellen is daarom van groot belang.

Als er weer enig herstel is en de energie in het lichaam langzaamaan terug komt, is het van groot belang zelf (al dan niet behulp van een coach) te onderzoeken welk gedrag uitputtend is geweest en welke denkbeelden en overtuigingen daarachter zitten. Dit ontdekken is de reden waarom ik mensen met een burn-out feliciteer; ze kunnen hierdoor werkelijk hun leven compleet veranderen. En ze weten dat het noodzakelijk is om te voorkomen dat ze nog een keer in de burn-out raken. Een burn-out wordt daarom voor veel mensen nadien ook echt gezien als een cadeautje. Een cadeautje die ze liever niet nog een keer meemaken, maar wel eentje die lifechanging is.

Omgeving
De omgeving van iemand met een burn-out ziet aan de buitenkant niet wat er eigenlijk aan de hand is. Al snel staan de mensen klaar met hun oordelen; aanstellen, gewoon gaan doen, ritme krijgen, etc. Het zijn goedbedoelde adviezen, maar voor de persoon in kwestie eerder kwetsend dan opbeurend. Mensen die herstellende zijn van een burn-out worden niet begrepen, helaas. En dat onbegrip van de mensen brengt iemand met een burn-out in een nog lastigere positie; het brengt direct de angst weer naar boven van uitsluiting en eenzaamheid.

Als je iemand tegenkomt die herstellende is van een burn-out, bedenk dan dat de persoon niet gebaat is bij jouw oordeel. Luister naar hem (of haar) zonder oordeel. Geef geen goedbedoelde adviezen en laat hem in zijn waarde. Hij is met een lifechanging proces bezig en kan dus alle begrip gebruiken. Een mooie metafoor hiervoor is de metamorfose van rups naar vlinder; je kunt de rups niet helpen tijdens het transformatieproces. Hij moet het helemaal zelf doen. En als hij klaar is, is hij getransformeerd naar een prachtige vlinder. En dat gun ik iedereen!

Benno Rijpkema
Coach en managing partner Onbezorgd Ondernemen

Wat word ik hier blij van…

imageSoms kom je ze al tegen en vandaag had ik weer zo’n moment; ondernemers en directeuren die vooral als mens oprecht de wens hebben dat hun medewerkers zich goed voelen. Dat die medewerkers vanuit hun kracht opereren, ze blij zijn met de baan die ze hebben en voortdurend gericht zijn op groeien. Het is elke keer weer genieten als ik hier getuige van mag zijn.

Deze leiders snappen dat medewerkers, wanneer ze in hun kracht staan, vele malen meer kunnen bijdragen aan het bedrijfsdoel. Ze zijn productiever, kijken niet op een uurtje meer, zijn minder ziek en doen minder aan jobhoppen.

Het mes snijdt dus aan twee kanten: en de medewerker heeft plezier in het werk en de leider heeft profijt van extra gemotiveerde medewerkers wat je weer terugziet in de bedrijfsresultaten. De vraag die ik mijzelf stel: “Waarom zie je nog maar zo sporadisch deze leiders?” Alle signalen in managementland richten zich op zingeving en werken vanuit je hart aan een hoger doel. Zijn de leiders blind voor deze ontwikkeling? Of hebben ze nog koudwatervrees? Of nog iets anders?

Meegaan in deze ontwikkeling betekent dat je een groot deel van je oude waarden en normen overboord kunt kieperen. Een motto als ‘vertrouwen is goed, controle is beter’ hoef je niet meer stoer te vertellen op een feestje: je wordt meewarig aangekeken door je luisteraars en hoofdschuddend nemen ze gepaste afstand.

Veranderen is dus het credo voor de leiders van nu. Veranderen vanuit het urgentiebesef dat wanneer ze op de oude voet doorgaan, ze geen nieuwe frisse medewerkers meer aan zich kunnen binden (de jeugd die nu op de arbeidsmarkt kiest echt ergens anders voor!) en het voortbestaan van de onderneming daardoor in het gedrang komt.

Maar…. Veranderen is eng. Zeker als je al je oude overtuigingen los moet gaan laten die jij je hele leven al hanteert alsof het DE WAARHEID is. Het is alsof je op de brug staat en je autosleutels zomaar in het water gooit. De zekerheden die je meende te hebben, staan op losse schroeven en brokkelen langzaam maar zeker af.

Als ik aan echte leiders denk, heb ik ook het woord ‘lef’ in mijn hoofd. Ik hoop dat deze blog diverse leiders prikkelt om lef te tonen en de stap te wagen om echt het roer om te gooien. Er is een nieuwe economie aan het ontstaan (of is er al?!) die op basis van nieuwe normen, waarden en overtuigingen functioneert.

En mocht je hulp willen bij deze verandering? Schroom dan niet te bellen of te mailen. Wij helpen je graag bij het realiseren van oprecht onbezorgd ondernemen.

Benno Rijpkema
managing partner Onbezorgd Ondernemen