Media en onze gezondheid

Wat is de invloed van media op onze gezondheid? Wat doet continue slecht-nieuws berichtgeving met ons brein en onze gesteldheid?

Goed nieuws verkoopt slecht. Dit hoor ik maar al te vaak als ik uitroep dat ik zit te wachten op een krant die alleen maar goed nieuws brengt. Ik kom hiertoe omdat slecht nieuws alleen maar angst creëert. En angst creëert stress in ons lichaam. 

Het is bekend dat stress niet goed is voor ons lichaam; het is denk ik één van de belangrijkste oorzaken dat wachtlijsten bestaan in de zorg. Volgens wetenschappers is circa 90% van alle ziektes terug te herleiden tot stress als bron voor de ziekte. Kortdurende stress is prima, maar zodra de stress langdurig aanhoudt is stress een sterke ziekteverwekker. Stress zorgt ervoor  dat het zuurstofrijke bloed naar onze armen en benen worden gedirigeerd, zodat we kunnen vechten of vluchten. De armen en benen hebben dan alle voeding nodig om hun werk te kunnen doen. (Bron: De biologie van de overtuiging – dr. B.H. Lipton)

Als de stress toestand in het lichaam te lang duurt, krijgen de organen in je lichaam te weinig zuurstofrijk bloed. Hiernaast zorgt de chemische samenstelling in je lichaam ervoor dat de cellen zich letterlijk gaan afsluiten voor schadelijke invloeden van buitenaf. De normale functie van de cellen stopt daardoor, waardoor de oude cellen uiteindelijk afsterven maar geen nieuwe cellen meer aanmaken. Dit noemen we entropie en hiermee is de basis voor ziektes gelegd. Als de nieren bijvoorbeeld niet meer vernieuwen, gaat hun functioneren steeds verder achteruit en ben je niet meer in staat om afvalstoffen uit te scheiden via de urine. De afvalstoffen blijven dan in je lichaam en zorgen voor een versterkend effect van een slechte omgeving voor de cellen. De vicieuze cirkel is dan gestart.

Hoe heeft de media hier dan invloed op?

Neem bijvoorbeeld het nieuws rondom terroristische aanslagen. Door dit breeduit te brengen, dag in dag uit, geef je niet alleen aandacht aan het terrorisme (wat je aandacht geeft dat groeit!), je creëert ook heel veel onrust onder de mensen. Mensen gaan zich angstig gedragen en zo ontstaat een belangrijke hoeveelheid stress. En dit is precies de bedoeling van de terrorist: angst zaaien zodat het leven lamgelegd wordt. De media is hiermee een instrument geworden van de terrorist.

Een ander voorbeeld is de berichtgeving rondom de laatste financiële crisis die eind 2008 begon. Door de berichtgeving geloofde iedereen dat er crisis was en ging dus ook hiernaar handelen. We hielden het geld op de spaarbank, zodat we later nog wat over hadden in moeilijke tijden. Het vertrouwen holde achteruit, waardoor de economie op slot ging. Met alle gevolgen van dien. De media heeft hier in belangrijke mate de angst verspreid waardoor de economie snel tot stilstand werd gebracht.

Stel je eens voor dat we helemaal geen nieuwsbericht hadden gehoord over aanslagen. Dan hadden we waarschijnlijk van niks geweten en hadden we ook geen angst gehad. Datzelfde geldt voor de financiële crisis. Door de ellende continu rond te bazuinen via diverse kanalen, wordt de ellende door onze ‘strot’ geduwd. Er is bijna geen ontkomen aan.

Natuurlijk heeft ieder mens voor zichzelf de verantwoordelijkheid om stress weer los te laten. Dat mensen dit niet doen, kan ik de media niet aanrekenen. Wat ik de media wel aanreken is de continue nieuwe voeding voor stress; het is een niet aflatende stroom van berichtgeving over ellende. Want ja, goed nieuws verkoopt niet. En als je het over verkoop hebt, dan heb je het over geld verdienen. Geld is klaarblijkelijk een belangrijke drijfveer om slecht nieuws te blijven brengen. En zo maakt deze drijfveer ook hier de mens ziek.

Wat zou er gebeuren als er geen slecht nieuws meer naar buiten kwam? Wat zou er gebeuren als het terrorisme geen aandacht meer zou krijgen? Wat zou er gebeuren als alleen maar goed nieuws gebracht zou worden over bijvoorbeeld de kansen om te genezen van kanker? Met welke mindset zouden we dan leven? Welk effect zou dat hebben op de wereld? Welk effect zou dat hebben op onze gezondheid?

Vragen waarop ik wel een vermoeden heb wat het antwoord is.

Benno Rijpkema
begeleider van transformatie

Sesam open u….!

img_0275De titel komt je ongetwijfeld bekend voor uit het sprookje van Ali Baba en de 40 rovers. Ze spreken deze zin uit wanneer ze de grot willen openen waar hun schat bewaard ligt.

De metafoor gebruik ik als (interim) leider veelvuldig, waarbij ik de mens als spreekwoordelijke grot beschouw die geopend ‘moet’ worden om bij de schat te komen. De schat van de mens is in dit geval de enorme potentie die in ieder mens verscholen zit, diep van binnen.

De grot zit bij veel mensen stevig dicht omdat we bang zijn dat anderen de schat beschadigen of er met de schat vandoor gaan. De toegangsdeur naar de grot is goed verstopt, zodat we alleen de berg zien; een sterke stenen berg die aan de buitenkant doet vermoeden dat er niks in de grot zit. En mocht er wat in zitten, dan is deze zeker onbereikbaar voor onbevoegden.

Pas als ‘de kust veilig is’ spreken we de spreuk uit en opent de grot zijn deuren. We kunnen dan rechtstreeks bij de schat in de berg. Deze laatste twee zinnen zijn voor leiders (van organisaties) van groot belang.

Zolang er angst is, blijft de grot gesloten.
Als de angst weg is, gaat de grot open.

Zodra mensen in de organisatie zich veilig voelen, komt de schat vrij en kunnen zij hun ware potentie laten zien en verder ontwikkelen. Angst bij mensen is vrijwel altijd te relateren aan het niet voldoen aan de zes basisbehoeften van ieder mens:

  1. De behoefte om je veilig/prettig te voelen in je (werk)omgeving;
  2. De behoefte aan variatie in werkzaamheden;
  3. De behoefte aan erkenning voor wie je bent en wat je doet;
  4. De behoefte om je verbonden te voelen met anderen;
  5. De behoefte om te groeien;
  6. De behoefte om bij te dragen aan een groter geheel.

De uitdaging die ik je dan ook graag meegeef is: ga in gesprek met je medewerkers aan de hand van de 6 basisbehoeften en zoek uit waar hun angst zit. Geef ze vooraf aan het gesprek het overzicht van de basisbehoeften, zodat ze zich voor kunnen bereiden. En vraag vooral ook welke basisbehoefte voor hen het belangrijkste is.

De informatie die je terugkrijgt van je medewerkers is voor jou als leider goud waard. Jij kunt nu heel gericht werken om de angst uit de organisatie te halen zodat medewerkers zich ten volle kunnen ontwikkelen.

Ik wens je hier heel veel plezier en succes mee, want dat ga je gegarandeert krijgen.

Benno Rijpkema
begeleider van transformaties

Opruimen

img_0276Ik heb mij laten verleiden om een cursus meditatie te volgen en vorige week was het zover. Zoals wellicht iedere nuchtere en Calvinistische Nederlander begon ik enigszins sceptisch; “We zullen het wel zien…”

Sommigen van de lezers – en wellicht ben jij hier één van – zullen nu denken “wat een gezweef, Benno”. En ik snap ze, ik dacht ook zo.

Inmiddels ben ik een week verder en de effecten beginnen goed merkbaar te worden. Ik voel me fit en energiek, heb minder slaap nodig, ben mij sterk bewust van alles wat ik met mijn zintuigen waarneem (zien, horen, voelen, proeven, ruiken), maar ook wat ik niet op basis van mijn zintuigen kan “zien”. Dingen die niet uitgesproken worden maar in de onderstroom wel degelijk aanwezig zijn.

Kortom, ik ben flink over mijn scepsis heen en erg enthousiast. En tegelijk ben ik in mijn lichaam merkbaar heel veel rotzooi aan het opruimen. Laten we zeggen een leuk bij-effect van mediteren.

Loslaten van denkbeelden opent nieuwe deuren

Door de uitnodiging om mee te gaan, ben ik mij bewust geworden van een denkpatroon. Een patroon die mij als het ware gevangen hield in mijn oude wereld. Maar ook van het gegeven dat onbekend onbemind maakt; je weet immers nog niet wat je kunt beminnen tot je er bekend mee raakt. Ik ben mij nu ook bewust geworden dat ik over mijn eigen denkbeelden heen moest stappen om iets nieuws te leren. Een les die ik meeneem de toekomst in; ik ga nieuwsgierig door en sta open voor nieuwe ervaringen.

Nu je toch zover bent gekomen met lezen, wil ik je dan ook een paar vragen meegeven, geïnspireerd door mijn eigen leerervaring. De komende kerstvakantie is een mooi bezinningsmoment voor het beantwoorden van deze vragen.

  • Welke uitnodiging om iets nieuws te leren heb jij dit afgelopen jaar afgeslagen?
  • Welk denkbeeld houdt jou (dus) gevangen?
  • Is dit denkbeeld dé waarheid, of is dit een verzinsel van jou?

Ik wens je veel succes en vooral ook veel plezier met het doorbreken van jouw denkpatronen.

Benno Rijpkema
begeleider van transformaties

Liever rechtop…

Liever rechtop sterven, dan knielend leven…

mandela
‘Zomaar’ een zin die valt in een prachtig netwerkgesprek met Luuk
. Hij zou uit mijn mond kunnen komen, maar dit keer komt hij uit Luuk zijn mond. Beschouwend kijken wij naar de wereld om ons heen. Hoeveel mensen gaan gebukt onder het juk van verplichtingen, voldoen aan het imago wat anderen van ons verwachten, voortdurend moeten en de stress van de overvolle informatiestromen overal om ons heen? Wij denken dat dit er heel veel zijn, kijk maar eens om je heen. 

Als verandermanager en coach heb ik de dankbare rol om mensen weer bewust te laten worden van hun kracht, hun dromen. Ik mag dagelijks mensen wakker schudden, soms zacht met een snoozende wekker en een aai over de bol, soms wat meer confronterend als zij daar behoefte aan hebben. En elke keer doe ik het met veel liefde en plezier omdat ik weet dat ik mensen hiermee weer de eigen regie over hun leven terug geef.

De man met wie ik om tafel zit, heeft al genoeg meegemaakt in zijn leven. Luuk heeft vele pogingen ondernomen om een succes te maken van zijn leven, en heeft ook veel teleurstellingen moeten verwerken. Nu, bijna 50 jaar oud, beseft hij dat dit alles alleen maar gebeurde om hem wakker te maken. Wakker te maken omdat hij gebukt ging onder het knielende bestaan en vanaf nu de keuze maakt rechtop staand door het leven te willen gaan. Wakker te maken om los te komen van de afhankelijkheid van anderen; de waardering van anderen nodig hebben om jezelf goed te kunnen voelen. En trots te zijn op wie hij is, op zijn talenten en zijn kracht, trots op wat hij voor andere mensen kan en mag betekenen. En dat is succesvol ondernemerschap: één keer vaker opstaan dan dat je op je snufferd bent gegaan. Hij staat weer op!

De vele ‘teleurstellingen’ blijken een schat aan informatie te zijn, waarmee hij andere mensen (opvallend veel mannen volgens Luuk) kan inspireren rechtop te gaan staan. Zijn verhaal raakt mij diep, inspireert en ontroert. Het maakt op mij een diepe indruk hoe een man zijn kwetsbare kant durft te laten zien en daardoor een enorm krachtig mens is geworden.

Ik ben dankbaar dat ik tot op heden niet de harde lessen nodig heb gehad om te komen tot waar ik nu ben. Ik ben dankbaar dat ik mensen mag inspireren vanuit mijn passie en enthousiasme en niet vanuit een eigen angstaanjagend verhaal. Ik ben dankbaar dat ik mij elke dag weer bewust ben dat het leven mij toelacht en dat ik daar zelf grotendeels verantwoordelijk voor ben. Ik ben dankbaar voor al die mooie mensen om mij heen – waaronder Luuk – die mij (mentaal) voeden en die ik op mijn beurt mag voeden.

Ik heb in 2008 besloten rechtop te gaan staan.
Luuk staat nu ook al bijna rechtop.
En hoe sta jij er nu bij?

Benno Rijpkema
Verandermanager en coach

(*) Uit privacy overwegingen is Luuk een gefingeerde naam.
Wil jij de man achter ‘Luuk’ ontmoeten? Laat het mij weten en ik zorg ervoor dat jullie in contact komen met elkaar.

Ah nee he, alweer een verandering

imagesWelke ervaring heb jij met veranderen? Lukt het allemaal, of toch net niet? Wat doe jij om jouw organisatie succesvol te veranderen? Welke stappen neem je om de medewerkers mee te krijgen? En waarom gaat het zo vaak mis? 

Voordat ik je ga vertellen wat het geheim van de goede voorbereiding is, eerst twee verstokte overtuigingen die ik als veranderaar vaak voor de voeten geworpen krijg met de toevoeging “Waarom zouden we het dan überhaupt gaan proberen?”

  • Mensen hebben een hekel aan veranderingen!
  • De meeste veranderingen in organisaties mislukken hopeloos en we zijn weer terug bij af.

Zo, die zijn er maar even uit. Pfff.

De moed zakt je bij voorbaat al in de schoenen. Maar we moeten veranderen! En dus wat gaan we doen? Precies, de bokshandschoenen komen onder uit de kast en iedereen die niet mee wil gaat maar weg. De beroemde 10% van de medewerkers die achter de wagen hangen slaan we weg! Duidelijke taal! Krachtig leiderschap!

Zo, de eerste emotie nu even afgeblazen? Nu ik dit schrijf denk ik bij mezelf: “Waarom ben ik in hemelsnaam verandermanager geworden als het zo moeilijk is? Ik had toch ook gewoon een vak kunnen leren…” Maar gelukkig, ik weet dat veranderen gewoon erg leuk is. Tenminste, als je weet hoe je het moet doen. Gelukkig, heb ik toch een vak geleerd: veranderaar.

Het is waar, veranderingen mislukken hopeloos!

Het is inderdaad waar, de meeste veranderingen mislukken hopeloos. De literatuur doet ons geloven dat circa 70% van de veranderingen mislukken. Ik snap dan zo’n reactie ook wel; alweer een verandering… En ik snap je emotie ook heel goed. De emoties die los komen zijn heel lastig. En vaak worden ze ook persoonlijk op de man gespeeld. Dat is pas ‘onder de gordel’ slaan.

Waar het in de regel al – in een vroegtijdig stadium – mis gaat bij veranderingen is dat we blijven praten in onduidelijkheden en vaagheden. Je medewerkers begrijpen je gewoonweg nog niet. Waarom moeten we veranderen? Met welk doel moeten we veranderen. Persoonlijk ben ik allergisch voor het woord ‘moeten’, maar dit woord wordt bij veranderingen te pas en te onpas ingezet.

Doe mij een lol en onthoud één ding: mensen kunnen en willen wel veranderen, maar ze willen niet veranderd worden. Lees eens mijn artikel over het doorbreken van de weerstand. Vele ogen zijn open gegaan… Kort gezegd: pas als mensen de Kennis hebben wat er gaat gebeuren en de Kunde eigen hebben gemaakt hoe zij dit moeten doen, pas dan kunnen zij de Keuze maken om te willen veranderen. Mist er één? Kansloos! Je hebt alle drie de K’s nodig.

Heb ik nu de eerste overtuiging gepareerd? En, hoe voelt dat, dat (mentale) veranderen? Krijg je al zin in een verandering?

Voor de tweede overtuiging heb ik iets meer tijd nodig. Ik zal dus niet gelijk alles in dit artikel verklappen, het zal wel een reeks artikelen worden. Houd dus mijn blog in de gaten. Ben je geabonneerd op onze nieuwsbrief? Dan komen ze automatisch in je mailbox en kun je rustig afwachten op de volgende nieuwsbrief.

Maar ik heb beloofd alvast de eerste stap van een goede voorbereiding uit de doeken te doen en belofte maakt schuld. Nog even doorlezen dus.

Urgentie!

Veel veranderingen worden ingezet omdat de leider een nieuw boek heeft gelezen en “dat moeten wij ook doen!” Heb je dat woord moeten weer… We springen direct op de zeepkist en verkondigen de verandering. En het eerste wat medewerkers denken: “Waarom?” En dit blijkt een zeer terechte vraag. Als mensen helder krijgen waarom ze moeten veranderen, zijn ze al dichtbij de startlijn.

Het waarom van veranderen heeft twee componenten in zich: de harde kant en de zachte kant. De harde kant van het waarom is gebaseerd op feiten: als we dit niet doen, dan gaan we failliet. Of gaan we niet voldoen aan de regelgeving en worden we beboet. Of gaan we…. Vul zelf maar in. Het is een logische redenering die verstandelijk te begrijpen is. Dit is nog niet zo’n lastige, toch?

De tweede is iets lastiger: de zachte kant van de verandering vereist enige empathie van jou als leider. Je moet je in kunnen leven in de wereld van je medewerkers. Wat gaat dit voor hen betekenen? Waar zit voor hen de angst? Wat moeten zij los gaan laten? Wat worden zij daar beter van? Wat is de spreekwoordelijke pot met goud aan het einde van de verandering? Je hoeft hier niet meteen aan geld te denken. Ook aspecten als zingeving spelen een belangrijke rol in de zachte kant.  Mocht je nu denken: “mijn empathie is aan de lage kant”, ga dan vooral rustig eens het gesprek aan met de medewerkers. Vraag ze hoe zij zich dit voor hun zien. En mocht je dit ook lastig vinden, dan mag je mij altijd even bellen en kom ik je graag helpen.

Pas als je beide aspecten van de urgentie helder hebt, pas dan mag je op de zeepkist gaan staan. En geen seconde eerder. En als je dat ook nog eens pakkend en inspirerend over de bühne weet te krijgen, heb je de medewerkers al vlot aan de startlijn staan om vol gas te geven.

De eerste stap heb je genomen. Je hebt de urgentie benoemd en de medewerkers staan aan de startlijn. In de volgende artikelen neem ik je mee in het veranderproces. Ook daar zitten nog genoeg valkuilen om alsnog onderuit te gaan.

In ieder geval alvast heel veel succes met het uitwerken van de urgentie.

Benno Rijpkema
coach, veranderaar en partner Onbezorgd Ondernemen

Doorbreek de weerstand

Weerstand, het schijnt eng te zijn. En toch is er niets menselijkers dan weerstand. Ga maar eens bij jezelf na: je staat op een hoge klif en ik zeg tegen jou: “spring van de klif af en val 60 meter voordat je in de diepe zee plonst.” Sta je al te popelen om te springen? Nee? Heb je een beetje weerstand? De meeste mensen krijgen direct beelden: dit is eng. Zeker als dit de eerste keer is dat je gaat springen van zo’n klif. 

UnknownIn organisaties gaat het net zo.

Als de directie besluit dat er een verandering doorgevoerd gaat worden, staan de  medewerkers direct voor de keuze hun ‘veilige’ klif te verlaten en in het diepe springen of te blijven staan, hoog en droog. De verandering betekent dat alles wat voor hen vertrouwd is,  ze ineens los moeten laten omdat de directie besloten heeft dat dit ‘moet’. Hier gaat de directie helaas voorbij aan de volgende wet: mensen  willen en kunnen wel veranderen, maar ze willen niet veranderd worden.

MKEWWVMZWNVW
Mensen Kunnen En Willen Wel Veranderen, Maar Ze Willen Niet Veranderd Worden

Zodra mensen de kans krijgen om intrinsiek de keuze te maken om te willen veranderen, gaat de verandering plotseling met veel minder moeite en lijkt de energie als vanzelf weer te gaan stromen.

Hoe realiseer je de intrinsieke keuze van veranderen?

In principe heb je als leider van de verandering 4 vragen te beantwoorden:

  1. Wat worden de mensen er beter van als de verandering gerealiseerd is? Met andere woorden: welke pot met spreekwoordelijk ‘goud’ wacht er op hen zodra de verandering geslaagd is?
  2. Welke gevaren liggen er op de loer als we niks doen? Met andere woorden: waarom gaan we veranderen?
  3. Welke enge stappen moeten we nemen om de verandering door te gaan? En hoe kunnen we die enge stappen ongevaarlijk of minder eng maken?
  4. Wat moeten de medewerkers voor geneugten opgeven in de huidige situatie en wegen de voordelen daar tegenop?

Nu kun je als leider van de verandering direct iedereen gaan bevragen en de antwoorden verwerken. Bij een kleinere groep mensen is dit nog een werkbare optie, maar als de groep te groot wordt kun je ook de verandering aankondigen en ervaren welke mensen in de weerstand schieten. En op dat moment kun je ze één voor één helpen om de weerstand te laten voor wat hij is.

Ik wens je veel succes bij het doorbreken van de weerstand.

Benno Rijpkema
verandermanager en coach

Excellent veranderen

Vorig jaar sloot ik af met de belofte dat ik in de kerstvakantie na zou denken over mijn droom. En in mijn bespiegelingen onder de kerstboom ging het los… Er kwamen voor mij twee lijnen bijeen die de basis vormen voor mijn droom voor dit jaar en verder.

De eerste lijn

Ik besefte dat ik de laatste 5,5 jaar mijzelf als specialist had ontwikkeld als het gaat om veranderingen bij mensen. Mensen helpen in hun kracht te komen aan de hand van de door mij ontwikkelde MENS-filosofie, via een proces dat doet denken aan veranderprocessen van systemen in organisaties:

  • van de wil om te veranderen;
  • naar het loslaten van oude overtuigingen en denkpatronen;
  • naar een niet-weten fase;
  • om vervolgens in een nieuwe experimentele fase terecht te komen waarin bergen energie loskomen en je gaat ontdekken wat wel en niet werkt;
  • En om dat proces vervolgens af te sluiten met het aanwennen van nieuwe denkpatronen en de daaruit volgende houding en gedrag.

Ik heb mensen gecoacht op hun rol in het systeem waarin zij functioneren en de patronen die een dergelijk systeem in stand houden. Ik heb ze gecoacht op hun gedrag binnen dat systeem en wat ze kunnen doen om ongewenste patronen te doorbreken.

Ik heb mijzelf gespecialiseerd in de onderstroom van organisatieveranderingen…

De tweede lijn

Na mijn studie Bedrijfskunde heb ik als adviseur en interim-manager heel lang (ruim 20 jaar) organisaties geholpen om veranderingen te realiseren op basis van enerzijds mooie bedrijfskundige principes en anderzijds gezond boeren verstand. Als projectmanager, interim-manager en verandermanager heb ik veel organisaties van binnen gezien en al die ervaringen neem ik mee in mijn dagelijkse werk.

Mijn studie en mijn ervaringen zijn de ideale leerschool voor de bovenstroom van organisatieveranderingen.

Excellent veranderen vraagt bovenstroom én onderstroom

Na vele mooie en inspirerende gesprekken en het lezen van diverse boeken kom ik tot de conclusie dat ik alles in handen heb om excellente veranderingen te realiseren voor organisaties: veranderingen die blijvend zijn en die daadwerkelijk bijdragen aan het succes van de organisatie van mijn opdrachtgevers.

Deze bewustwording onder de kerstboom vormt voor mij de basis van mijn droom. Naast mijn werk als coach wil ik mij vanaf dit jaar focussen op het doen van mooie opdrachten voor organisaties die een verandering door moeten / willen gaan. Het is mijn droom om als verander-specialist directies, managers en medewerkers te ondersteunen in deze soms moeizame maar mooie processen.

En zo kom ik ook weer bij mijn waarom:

opdrachtgevers helpen om vanuit eigen kracht hun succes te realiseren

Benno Rijpkema
excellent veranderen…