Sesam open u….!

img_0275De titel komt je ongetwijfeld bekend voor uit het sprookje van Ali Baba en de 40 rovers. Ze spreken deze zin uit wanneer ze de grot willen openen waar hun schat bewaard ligt.

De metafoor gebruik ik als (interim) leider veelvuldig, waarbij ik de mens als spreekwoordelijke grot beschouw die geopend ‘moet’ worden om bij de schat te komen. De schat van de mens is in dit geval de enorme potentie die in ieder mens verscholen zit, diep van binnen.

De grot zit bij veel mensen stevig dicht omdat we bang zijn dat anderen de schat beschadigen of er met de schat vandoor gaan. De toegangsdeur naar de grot is goed verstopt, zodat we alleen de berg zien; een sterke stenen berg die aan de buitenkant doet vermoeden dat er niks in de grot zit. En mocht er wat in zitten, dan is deze zeker onbereikbaar voor onbevoegden.

Pas als ‘de kust veilig is’ spreken we de spreuk uit en opent de grot zijn deuren. We kunnen dan rechtstreeks bij de schat in de berg. Deze laatste twee zinnen zijn voor leiders (van organisaties) van groot belang.

Zolang er angst is, blijft de grot gesloten.
Als de angst weg is, gaat de grot open.

Zodra mensen in de organisatie zich veilig voelen, komt de schat vrij en kunnen zij hun ware potentie laten zien en verder ontwikkelen. Angst bij mensen is vrijwel altijd te relateren aan het niet voldoen aan de zes basisbehoeften van ieder mens:

  1. De behoefte om je veilig/prettig te voelen in je (werk)omgeving;
  2. De behoefte aan variatie in werkzaamheden;
  3. De behoefte aan erkenning voor wie je bent en wat je doet;
  4. De behoefte om je verbonden te voelen met anderen;
  5. De behoefte om te groeien;
  6. De behoefte om bij te dragen aan een groter geheel.

De uitdaging die ik je dan ook graag meegeef is: ga in gesprek met je medewerkers aan de hand van de 6 basisbehoeften en zoek uit waar hun angst zit. Geef ze vooraf aan het gesprek het overzicht van de basisbehoeften, zodat ze zich voor kunnen bereiden. En vraag vooral ook welke basisbehoefte voor hen het belangrijkste is.

De informatie die je terugkrijgt van je medewerkers is voor jou als leider goud waard. Jij kunt nu heel gericht werken om de angst uit de organisatie te halen zodat medewerkers zich ten volle kunnen ontwikkelen.

Ik wens je hier heel veel plezier en succes mee, want dat ga je gegarandeert krijgen.

Benno Rijpkema
begeleider van transformaties

Opruimen

img_0276Ik heb mij laten verleiden om een cursus meditatie te volgen en vorige week was het zover. Zoals wellicht iedere nuchtere en Calvinistische Nederlander begon ik enigszins sceptisch; “We zullen het wel zien…”

Sommigen van de lezers – en wellicht ben jij hier één van – zullen nu denken “wat een gezweef, Benno”. En ik snap ze, ik dacht ook zo.

Inmiddels ben ik een week verder en de effecten beginnen goed merkbaar te worden. Ik voel me fit en energiek, heb minder slaap nodig, ben mij sterk bewust van alles wat ik met mijn zintuigen waarneem (zien, horen, voelen, proeven, ruiken), maar ook wat ik niet op basis van mijn zintuigen kan “zien”. Dingen die niet uitgesproken worden maar in de onderstroom wel degelijk aanwezig zijn.

Kortom, ik ben flink over mijn scepsis heen en erg enthousiast. En tegelijk ben ik in mijn lichaam merkbaar heel veel rotzooi aan het opruimen. Laten we zeggen een leuk bij-effect van mediteren.

Loslaten van denkbeelden opent nieuwe deuren

Door de uitnodiging om mee te gaan, ben ik mij bewust geworden van een denkpatroon. Een patroon die mij als het ware gevangen hield in mijn oude wereld. Maar ook van het gegeven dat onbekend onbemind maakt; je weet immers nog niet wat je kunt beminnen tot je er bekend mee raakt. Ik ben mij nu ook bewust geworden dat ik over mijn eigen denkbeelden heen moest stappen om iets nieuws te leren. Een les die ik meeneem de toekomst in; ik ga nieuwsgierig door en sta open voor nieuwe ervaringen.

Nu je toch zover bent gekomen met lezen, wil ik je dan ook een paar vragen meegeven, geïnspireerd door mijn eigen leerervaring. De komende kerstvakantie is een mooi bezinningsmoment voor het beantwoorden van deze vragen.

  • Welke uitnodiging om iets nieuws te leren heb jij dit afgelopen jaar afgeslagen?
  • Welk denkbeeld houdt jou (dus) gevangen?
  • Is dit denkbeeld dé waarheid, of is dit een verzinsel van jou?

Ik wens je veel succes en vooral ook veel plezier met het doorbreken van jouw denkpatronen.

Benno Rijpkema
begeleider van transformaties

Burn-out? Proficiat!

Ik prijs mijzelf zeer gelukkig dat ik nog nooit een burn-out heb gehad. En desondanks feliciteer ik als coach mensen met een burn-out. Het is een keerpunt in het leven; je wordt je ineens vreselijk pijnlijk bewust dat je al die tijd (vaak heel erg lang) je leven hebt geleid op basis van de verkeerde gedachten; wat zullen anderen van mij vinden, ben ik wel goed genoeg, als mijn baas mij maar niet ontslaat, etcetera. Al die gedachten zijn vaak terug te leiden tot een van de oerangsten: uitsluiting uit de groep. Geïsoleerd komen te staan en eenzaamheid.
Een van de eerste (primitieve) instincten is, zodra je geboren wordt, dat je in de kudde moet blijven. Als je buiten de kudde valt, val je ten prooi aan de roofdieren en ben je gedoemd te sterven. Dit hele oude oerinstinct zit sterk ingebakken in ons wezen; we zijn als mens tenslotte ooit primitieve zoogdieren geweest. We leren dus als kind snel gedrag te vertonen waarmee we geaccepteerd en gewaardeerd worden. Als we dat gedrag dan vertonen, krijgen we waardering van de mensen om ons heen; ouders, vrienden, je partner, de baas. We voelen ons dan gelukkig omdat we dan weten dat we niet uitgesloten worden. En zijn daarmee afhankelijk geworden van de waardering van anderen om ons gelukkig te kunnen voelen.

In feite vertonen we dan alleen maar gedrag dat gewaardeerd en geaccepteerd wordt door onze omgeving. We zijn dus eigenlijk continu gedrag aan het laten zien dat niet (per definitie) ons eigen voorkeursgedrag is. We leven het leven waarvan wij denken dat dit een goed leven is.

Terug naar de burn-out. Als je lang genoeg gedrag vertoont op basis van denkbeelden waarvan jij denkt dat dit goed gedrag is, en het is niet jouw eigen voorkeursgedrag, loop je langzaam maar zeker volledig leeg. Zie het maar als een accu die langzaam leeg loopt als je de lampen van de auto laat branden. En zodra de ‘accu’ van de mens leeg is, is hij ook ECHT leeg. Je lichaam reageert hierop daar in de noodtoestand te springen; jouw neo cortex waarin je wil (de frontale kwab) ook zit, wordt uitgeschakeld en overgenomen door jouw limbische brein. Dit brein zorgt er voor dat de lichaamsfuncties door blijven gaan: hartslag, ademhaling, bloeddruk, hormonen, etc. Je komt in de vegetatieve toestand terecht. Dit gebeurt niet voor niks: je lichaam is uitgeput en uitgewoond en moet herstellen.

Volledig herstellen kan een lastig en langdurig proces zijn, soms wel een jaar of langer. De verbindingen tussen de linker- en rechter hersenhelft zijn ruw verbroken, waardoor de communicatie tussen de twee hersenhelften is gestopt. Dingen bedenken en uitvoeren is daardoor nagenoeg onmogelijk. Dit is ook de reden dat mensen volledig uitgeblust en langdurig op de bank kunnen zitten en apathisch voor zich uitkijken. Training om de communicatie tussen de twee hersenhelften te herstellen is daarom van groot belang.

Als er weer enig herstel is en de energie in het lichaam langzaamaan terug komt, is het van groot belang zelf (al dan niet behulp van een coach) te onderzoeken welk gedrag uitputtend is geweest en welke denkbeelden en overtuigingen daarachter zitten. Dit ontdekken is de reden waarom ik mensen met een burn-out feliciteer; ze kunnen hierdoor werkelijk hun leven compleet veranderen. En ze weten dat het noodzakelijk is om te voorkomen dat ze nog een keer in de burn-out raken. Een burn-out wordt daarom voor veel mensen nadien ook echt gezien als een cadeautje. Een cadeautje die ze liever niet nog een keer meemaken, maar wel eentje die lifechanging is.

Omgeving
De omgeving van iemand met een burn-out ziet aan de buitenkant niet wat er eigenlijk aan de hand is. Al snel staan de mensen klaar met hun oordelen; aanstellen, gewoon gaan doen, ritme krijgen, etc. Het zijn goedbedoelde adviezen, maar voor de persoon in kwestie eerder kwetsend dan opbeurend. Mensen die herstellende zijn van een burn-out worden niet begrepen, helaas. En dat onbegrip van de mensen brengt iemand met een burn-out in een nog lastigere positie; het brengt direct de angst weer naar boven van uitsluiting en eenzaamheid.

Als je iemand tegenkomt die herstellende is van een burn-out, bedenk dan dat de persoon niet gebaat is bij jouw oordeel. Luister naar hem (of haar) zonder oordeel. Geef geen goedbedoelde adviezen en laat hem in zijn waarde. Hij is met een lifechanging proces bezig en kan dus alle begrip gebruiken. Een mooie metafoor hiervoor is de metamorfose van rups naar vlinder; je kunt de rups niet helpen tijdens het transformatieproces. Hij moet het helemaal zelf doen. En als hij klaar is, is hij getransformeerd naar een prachtige vlinder. En dat gun ik iedereen!

Benno Rijpkema
Coach en managing partner Onbezorgd Ondernemen

Ik ben een gelukkeling ……

WP_20160614_002 (1)Al weken lag dat ding daar. Paar keer geprobeerd met van dat gezellige LOVE plakband,  om hem op te hangen. Je raadt het al, viel er natuurlijk net zo hard weer af als dat ik het erop getaped had. Hmmm, dan maar met van die ‘kauwgom dingetjes’ proberen. Hoe heten ze ook alweer…buddies. “Eens kijken of het echte vrienden zijn”, dacht ik sceptisch.

Maar die moesten eerst gekocht worden. En ja, je raad het al dat duurde ff. Op mijn manier erg druk. Hollen, rennen, vliegen en draven: 4 dagen per week werken, vijf kids en hun beslommeringen (sporten, huiswerk etc.), de hond uitlaten, het huishouden, zelf sporten (want ja, maatje 36 behouden daar moet je wel wat voor doen) en ga zo nog maar even door. Mijn weken zijn aardig gevuld. Zeker in een samengesteld gezin dat zijn eigen, om het maar even mild uit te drukken, dynamiek kent. En ondertussen verhuisde dat ding van de tafel naar de grond, van de grond op de rand van de bank en belandde uiteindelijk ergens in de hoek van de kamer. De hond had het al uitgebreid besnuffelt en er zaten inmiddels al aardig wat kreukels in. Maar goed, dat ding dat moest en zou hangen. Ik had hem notabene speciaal uitgezocht voor het goede gevoel!

Van de week die kauwgom dingetjes eindelijk bemachtigd. In een helder multitask moment (dat bestond toch niet?!?), toen ik op weg was naar….uhhh, nou ja doet er ook niet toe. Ik combineerde mijn boodschap op de Schrans “want daar zit dat ene kantoorvakhandeltje, die hebben dat vast wel.” En ja hoor, gefixed. Thuis gekomen direct opgehangen. Precies in het midden van het midden natuurlijk, anders ziet het er niet uit en krijgen we daar weer commentaar op.

En toen wist ik het weer (diepe zucht). Waarom ik dat ding had uitgekozen en wilde ophangen. Precies daar naast het koffiezet apparaat. Even ademhalen Karin. Even pas op de plaats. Een foto moment zoals ik dat altijd in gedachten noem. Bij voorkeur met een lekker latte machiatto in de handen. Want op die poster staat precies hoe jij je iedere dag, ondanks alle drukte, voelt meid. Maar soms heb je even iemand of in dit geval iets nodig om je eraan te herinneren: “Ik ben een gelukkeling!”

Wat word ik hier blij van…

imageSoms kom je ze al tegen en vandaag had ik weer zo’n moment; ondernemers en directeuren die vooral als mens oprecht de wens hebben dat hun medewerkers zich goed voelen. Dat die medewerkers vanuit hun kracht opereren, ze blij zijn met de baan die ze hebben en voortdurend gericht zijn op groeien. Het is elke keer weer genieten als ik hier getuige van mag zijn.

Deze leiders snappen dat medewerkers, wanneer ze in hun kracht staan, vele malen meer kunnen bijdragen aan het bedrijfsdoel. Ze zijn productiever, kijken niet op een uurtje meer, zijn minder ziek en doen minder aan jobhoppen.

Het mes snijdt dus aan twee kanten: en de medewerker heeft plezier in het werk en de leider heeft profijt van extra gemotiveerde medewerkers wat je weer terugziet in de bedrijfsresultaten. De vraag die ik mijzelf stel: “Waarom zie je nog maar zo sporadisch deze leiders?” Alle signalen in managementland richten zich op zingeving en werken vanuit je hart aan een hoger doel. Zijn de leiders blind voor deze ontwikkeling? Of hebben ze nog koudwatervrees? Of nog iets anders?

Meegaan in deze ontwikkeling betekent dat je een groot deel van je oude waarden en normen overboord kunt kieperen. Een motto als ‘vertrouwen is goed, controle is beter’ hoef je niet meer stoer te vertellen op een feestje: je wordt meewarig aangekeken door je luisteraars en hoofdschuddend nemen ze gepaste afstand.

Veranderen is dus het credo voor de leiders van nu. Veranderen vanuit het urgentiebesef dat wanneer ze op de oude voet doorgaan, ze geen nieuwe frisse medewerkers meer aan zich kunnen binden (de jeugd die nu op de arbeidsmarkt kiest echt ergens anders voor!) en het voortbestaan van de onderneming daardoor in het gedrang komt.

Maar…. Veranderen is eng. Zeker als je al je oude overtuigingen los moet gaan laten die jij je hele leven al hanteert alsof het DE WAARHEID is. Het is alsof je op de brug staat en je autosleutels zomaar in het water gooit. De zekerheden die je meende te hebben, staan op losse schroeven en brokkelen langzaam maar zeker af.

Als ik aan echte leiders denk, heb ik ook het woord ‘lef’ in mijn hoofd. Ik hoop dat deze blog diverse leiders prikkelt om lef te tonen en de stap te wagen om echt het roer om te gooien. Er is een nieuwe economie aan het ontstaan (of is er al?!) die op basis van nieuwe normen, waarden en overtuigingen functioneert.

En mocht je hulp willen bij deze verandering? Schroom dan niet te bellen of te mailen. Wij helpen je graag bij het realiseren van oprecht onbezorgd ondernemen.

Benno Rijpkema
managing partner Onbezorgd Ondernemen

Gescheiden en toch verbonden

Zijn wij als eilanden gescheiden van elkaar aan de oppervlakte van de zee? Of zijn wij onder de zichtbare oppervlakte sterk met elkaar verbonden?

5_b.jpg

Mijn jongste dochter gaat een spreekbeurt houden over het Waddengebied. Een prachtig stuk natuur in het Noorden van ons mooie landje. En vandaag kreeg ik een prachtige spreuk te zien die mij deed beseffen dat we alle eilanden afzonderlijk zien op het niveau waarop wij kijken, maar als je dieper kijkt zijn ze allemaal verbonden.

Wat wij mensen als gescheiden waarnemen, blijkt in het echt toch sterk verbonden aan elkaar. De eilanden boven de waterspiegel zijn afzonderlijk van elkaar te onderscheiden. Van Texel naar Schiermonnikoog ‘weten’ wij dat Nederland 5 prachtige Waddeneilanden rijk is. En kijken we onder de waterspiegel en volgen we de bodem, dan lopen de eilanden vloeiend in elkaar over en zijn zij verbonden als één. Sterker, dan is er zelfs geen onderscheid met Nederland en de rest van de wereld.

Geldt dit dan ook voor mensen? Wat wij als individuen zien, zijn dat dan wel los van elkaar opererende individuen of is er een verbondenheid op een niveau die wij normaal niet zien? De vraag oproepen is hem eigenlijk al beantwoorden: ik denk dat we sterker met elkaar verbonden zijn dan wij vermoeden. Neem alleen al de kwantumfysica; alles is energie. Energie is een vorm die alleen in verbinding met elkaar kan functioneren. Er bestaat niet zoiets als een losstaand energiedeeltje. Dit betekent dat wij mensen – lees: energie – verbonden zijn met elkaar. En die energie wil stromen. Het enige dat wij hoeven te doen is onze energie te beïnvloeden zodat de energie de juiste kant op stroomt.

Over die beïnvloeding heb ik al veel geschreven: je leven op dit moment is de som van al je keuzes die je hebt gemaakt in het verleden. Bevalt het je op dit moment wat minder? Kijk dan eens kritisch naar al die (onbewuste) keuzes die je de gehele dag door maakt, want die bepalen de resultaten van morgen.

Ik wens je prachtige keuzes in verbondenheid met alle energie.

Benno Rijpkema
Veranderaar en groeicoach

Persoonlijke groei en vaker bloggen?!

imageDoor gastblogger Sabine van Kammen, De Spegel

Deze week werd mij gevraagd of het mij ook leuk lijkt om af en toe een blog te schrijven? Het antwoord is “ja” en tegelijkertijd hoor ik een stemmetje in mijn hoofd die zegt…. En wanneer moet dat dan?

Of is dit nou net het moment waarin ik zelf kan groeien?!

Vaak horen we dat we succesvol en gelukkig moeten zijn. Maar wat ik vaak hoor van mensen is dat zij willen groeien als mens. Dat zij zich meer bewust willen worden van waar zij nou écht gelukkig van worden. Om vervolgens van daaruit te handelen naar groei op alle assen in ons leven. De ene keer ligt de prioriteit meer op de relatie, de andere keer op onze ambities, weer een andere keer is het gezin juist erg belangrijk en ga zo maar door…

Alles is één en het een kan niet zonder het ander. We kunnen niet alles tegelijkertijd doen. Daarom wil ik mensen bewust maken om focus te houden op wat echt belangrijk is, met natuurlijk het hogere doel voor ogen: Wat is jouw perfecte leven? Pas dan kun je balans voelen in je leefstijl.

Mijn eigen hogere doel is vanuit rust genieten van mijn gezin en de kleine geluksmomentjes! Om dit te bereiken heb ik een hele fijne baan en daarnaast ben ik actief als ondernemer. Hoezeer ik ook mijn best doe, de rustmomenten zijn schaars. Dus ik wil goed voor mijzelf zorgen en die rustmomenten ook echt pakken. Af en toe schiet ik in mijn valkuil en doe ik niet dat wat ik echt wil… En ben ik vooral bezig met dingen die nog moeten?! Wat dus maar de vraag is, of dat ook echt moet…

Op dit moment ervaar ik dat schrijven mij erg veel rust geeft en dat mijn hoofd letterlijk leeg wordt. Hee, is dit het moment waar ik kan groeien? Meer schrijven in het rustmoment en werken aan het hogere doel om die ontspannen partner en moeder te zijn?!

Wat is leren en groeien toch mooi! Het is en blijft mijn passie en hoe werkt dat bij jou? Ik ben nieuwsgierig, stuur gerust een reactie om dit met mij te delen.

Want mijn motto is altijd, “delen maakt rijk“!

Liefs, Sabine