Hoog in de lucht, boven de wolken

Hoog in de lucht, in het vliegtuig terug naar Nederland, kom ik tot het besef dat ik te lang te hard heb doorgewerkt. Ik was toch weer die houthakker in het bos die zijn bijl nooit slijpt en maar doorhakt tot hij erbij neervalt. Nu ben ik gelukkig niet neergevallen, zover ben ik niet gegaan. Maar o, wat was ik aan de rust toe. En dat zie ik pas nu de vakantie op zijn einde loopt.

Achteraf waren alle tekenen aanwezig; te weinig tijd meer hebben voor je gezin, continu aan het werk of in je hoofd aan het werk, slechter slapen, minder gevoel en meer automatische piloot, het gevoel aan het werk te moeten, continu druk in je hoofd zijn. Zodra je ’s ochtends wakker wordt en je ogen open doet, beginnen je hersenen gelijk alweer te ratelen, een soort van watten in je hoofd die je gevoelloos maken, geen oog meer hebben voor de mooie dingen in het leven, want ja ik ben aan het werk…? En, zeg ik tegen mijzelf, ik ben managing partner van Onbezorgd Ondernemen? Hoezo onbezorgd??? 

Ik heb weer een leermoment te pakken!

Succes heb ik voor mijzelf altijd bestempeld als zoveel mogelijk mensen mogen helpen aan hun succes. Mensen helpen in hun kracht te komen en van daaruit het succes te boeken waarnaar ze zo verlangt hebben. 

Dit is inderdaad wat ik met heel veel liefde en energie doe, elke dag weer. Het voedt mij tot in mijn haarvaten en elke dag weer ben ik bezig om mijzelf verder te ontwikkelen. Maar is dit ook mijn succes? De vraag stellen is hem deels ook beantwoorden. In deze vakantie ben ik er achter gekomen dat mijn succes óók is: vrijheid, speelruimte en verkeren in de staat van moeiteloosheid. Als ik dit plaats in de beroemde Golden circle, heb ik dus nu ontdekt dat de wijze waarop ik mijn succes wil realiseren via vrijheid, speelruimte en moeiteloosheid is. Een mooie aanscherping na een week heerlijke vakantie.

En weer leren luisteren naar mijn lichaam; die had namelijk allang vertelt dat ik met vakantie moest gaan…

Benno Rijpkema

De blaadjes vallen weer…

Rust en voeding om straks weer te kunnen groeien

UnknownDe blaadjes vallen. Voor sommigen is de herfst een periode van neerslachtigheid. Het leven lijkt op te houden, de dagen worden korter, het regent veelvuldig en de zon schijnt een stuk minder. Anderen zien de herfst als een opmaat naar de winter; lekker schaatsen, binnenshuis gezelligheid creëren, weer naar elkaar toe kruipen (letterlijk en figuurlijk), saamhorigheid. 
Een en dezelfde herfst, een totaal andere beleving. Het is allemaal emotie.

De herfst is feitelijk niets meer en minder dan een fase van het leven; de groei stopt, de natuur bereidt zich voor op rust en voorziet zichzelf van voedsel en nieuw leven. In de winter is alles in rust, zodat de natuur genoeg energie kan opbouwen om in de lente (opnieuw) te groeien. 
Als ik aan de herfst denk, zie ik een zelfvoorzienend proces voor mij. Een proces dat prachtig ‘bedacht’ is door moeder natuur. De natuur zorgt zelf voor nieuw voedsel (blaadjes die vergaan) om straks, na een periode van rust, weer volop te groeien.

Als mens vergeten wij regelmatig onze rust. Door de hectiek van onze agenda’s en alles wat ‘moet’, gaan we maar door zonder fysieke en mentale rust te nemen. En dan verwachten we ook nog continu te groeien zonder nieuw voedsel (mentaal en energetisch) tot ons te nemen. We negeren volkomen de natuurwetten met alle gevolgen van dien: uitputting van de reserves. Is het dan raar als mensen opbranden? Natuurlijk kun je het wel even volhouden, je brandt niet zomaar op. Maar als je dit lang genoeg volhoudt, komt vanzelf het moment. Een totaal gebrek aan energie, lusteloos, neergeslagen, niet in beweging kunnen komen. 

Deze week een oproep om kritisch te focussen op jouw rustmomenten. Wanneer heb jij voor het laatst de rust genomen om te luisteren naar je eigen kompas of je op de goede weg bent? Ben je blij met de resultaten die je boekt? Kijk eens naar jouw agenda; zijn er voldoende rustmomenten ingebouwd of moet je continu in de hoogste versnelling door? 

Ik wens je heel veel mooie échte rustmomenten toe, zodat je daarna weer hard kunt groeien.

Benno Rijpkema

mens en organisatie ont-wikkelaar