De palmboom en leiderschap

palmboomIk kwam vandaag de metafoor weer tegen van de palmboom. Een boom die eerst zeer sterk de diepte in groeit met zijn wortels, daarna gaat verbreden en uiteindelijk de lucht in schiet om geweldig voedzame vruchten te gaan dragen.

De boom blijft ten alle tijde trouw aan zijn wortels, hij kan ook niet anders omdat de boom dan direct om zou vallen en af zou sterven. Hij staat namelijk op plaatsen waar het erg droog kan zijn en waar weinig bescherming is voor weersinvloeden. Sterker, door de vorm van een volwassen boom met zijn breed uitgestrekte bladerdak biedt hij bescherming voor gewassen onder hem.

De metafoor roept bij mij gelijk vragen omhoog:

  • hoe diep zijn mijn en jouw wortels geworteld om te zorgen dat je overeind blijft staan?
  • Hoe breed zijn jij en ik in de figuurlijke zin gegroeid om stevig en hoog te kunnen groeien?
  • Hoe bieden jij en ik, door te zijn wie wij zijn, bescherming aan mensen om je heen om ook te kunnen groeien?
  • Welke voedzame vruchten dragen jij en ik dan waar anderen zich mee kunnen voeden?

Als je manager of directeur bent; hoe zorg jij ervoor dat jouw medewerkers de bescherming krijgen om te kunnen groeien en daardoor uiteindelijk ook vruchten kunnen voortbrengen?
Als je mens bent; hoe zorg jij ervoor dat de mensen in jouw omgeving de bescherming krijgen om te kunnen groeien en daardoor uiteindelijk ook vruchten kunnen voortbrengen?

Voldoende voer voor mooie overpeinzingen lijkt mij zo.

Benno Rijpkema